Hai vida, hai esperanza?

 O Compos chega a esta última cita con opcións de meterse nos postos de promoción de ascenso á Primeira RFEF. Unha despedida do curso onde gañar é obrigatorio e, despois, haberá que esperar a que outros resultados axuden para que os nosos poidan ter ese tan desexado billete a Alacant polo que pelexarán nesta xornada ata tres equipos galegos. Diante, intentará evitalo un Salamanca que está obrigado a sumar de tres para poder manter a categoría, aínda que, ao igual ca os nosos, non dependen de si mesmos. 

 A defensa, o seu forte. 

 O Salamanca chega a esta derradeira xornada do campionato mantendo a mellor defensa do grupo pero, por outra parte, tamén conta cunha das peores dianteiras, só superada neste aspecto polo Ceares. Con isto, o conxunto salmantino ocupa os postos de descenso directo á Terceira RFEF sendo o segundo nun triple empate a puntos entre tres equipos que terán este domingo unha dura xornada marcada, ao igual que os nosos, por terceiros. 

 A día de hoxe, os de María Hernández son 15º con 38 puntos, mesma puntuación que Arosa e Móstoles e a 2 dun Marino de Luanco que ocupa o posto de promoción de permanencia, sendo xa imposible acadar a permanencia matemática. Gañaron un total de 9 partidos, sendo o segundo que menos veces sumou de tres, e empataron 11, sendo un dos equipos que máis se repartiu os puntos. Ademais, encaixaron un total de 13 derrotas sendo o equipo que menos veces caeu dos postos baixos, encadeando agora unha xeira de 5 xornadas sen perder. A isto hai que engadirlle que fixeron 24 goles e encaixaron 28. 

 Os seus números no xeral non son gran cousa, mais no Helmántico trátase dun equipo difícil de superar. En 6 ocasións conseguiron a vitoria, destacando o 4-0 contra o Arosa ou o 4-1 ante o Ceares. En 5 oportunidades acabarían con empate, chegando só un deles con goles. E outras 5 derrotas para completar con Marino de Luanco e Coruxo sendo os únicos capaces de sacar unha vantaxe de máis dun gol. 

 Nun equipo onde destaca a defensa e no que os porteiros repartiron por igual os minutos, Ibán Ribeiro está a demostrar ser a peza máis perigosa. O dianteiro vasco suma 7 goles no que vai de curso convertíndose no referente ofensivo. 

 Gran emoción. 

 Falemos un pouco da historia que relaciona aos dous equipos nos últimos anos. E é que ésta será a sexta vez que se vexan as caras dende 2018 dous equipos que se tiveron que ver as caras nunha fase de ascenso á Segunda B, volvendo enfrontar as caras na categoría de bronce e con algo de polémica por temas que pouco ou nada teñen que ver co fútbol. 

 En 2018, na fase de ascenso, os nosos visitaron Salamanca na ida da final. Un partido duro e que rematou con empate a un gol sendo Naveira o autor do tanto que adiantaba aos nosos. Na segunda parte, Ortiz fixo o 1-1 definitivo e que serviría, despois do partido de volta, para ascender aos casteláns. 

 En 2021, o primeiro problema. E é que houbo que adiar o partido por mor da neve xogándose días despois co verde aínda con moito xeo. Nesa cita, Chávez adiantou aos seus no primeiro tempo e completaron a vitoria, nos dez últimos minutos, Iván Casado e Fer Llorente. 

 E non foi para menos na primeira volta. O Salamanca viaxou a Santiago con positivos tendo que volver sen xogar e xogándose un mes e medio despois, co equipo visitante moi reformado. Aínda así, non foron quen de sacar nada positivo do Vero Boquete. Beltrán, no primeiro minuto; Escudero e Primo conseguiron levar ao tempo de lecer o partido máis tranquilo do curso, malia o gol de Ibán Ribeiro. Parapar fixo o cuarto e o propio Ibán Ribeiro asinou o 4-2 definitivo. 

 Día para soñar. 

 O pasado domingo, na primeira xornada unificada, tanto Compos coma Salamanca conseguiron puntuar achegándose aos seus obxectivos, en partidos moi diferentes e con cousas en xogo moi diferentes. Con isto, os nosos sacaron tres puntos de ouro, aos que non acompañaron o resto de resultados, mentres que os casteláns fixeron un empate nunha cita convertida en festa. 

 O Vero Boquete de San Lázaro despedía ao Compos ata a vindeira tempada, pase o que pase nesta última xornada, nun partido contra un Ceares xa descendido. No verde, Pablo Durán volveu abrir a lata chegándose ao tempo de lecer con empate grazas a un gol de Óscar. O segundo tempo, cun ambiente moi frío nas bancadas malia o bo tempo, completouse cos goles de Primo, Josiño e Samu, mantendo con vida ao equipo a falta de noventa minutos. 

 En Pasarón, as contas saíron rápido. O Pontevedra, que debía puntuar e esperar que non o fixera o Unión Adarve para ser campión na casa, non tardou nin tres minutos en adiantarse no marcador. No segundo tempo, sería Telles o que faría o gol da igualada que deixaba igualmente ao cadro granate ascendido e mantiña con vida a un Salamanca que acabou con dez pola expulsión de Diego Benito.

 As esperanzas. 

 Falemos do que se vén esta fin de semana. As aspiracións do Compos, un 14,81% de posibilidades, pasan por gañar. Sumar de tres no Helmántico é obrigatorio servindo, case, ata facelo pola mínima. Nos outros dous partidos, o que medirá a Arosa e Bergantiños na Lomba e a Coruxo e Gimnástica Segoviana no Vao, teñen que non gañar os outros dous. 

 Non obstante, no caso do Coruxo non é tan doado. Se os nosos gañan e os vigueses empatan, igualarían a puntos os dous equipos. Co enfrontamento particular entre os dous empatado e agora que non valen dobre os goles fóra da casa, habería que ir á diferenza de goles xeral dos dous. Neste momento, o Compos conta con +10 mentres que o Coruxo cun +11. No caso de que os nosos gañen pola mínima e os vigueses empaten, habería que mirar os goles a favor de cada equipo. E, nese caso, os santiagueses gañan 46 a 42 servíndolle un empate aos verdes, no caso de que o Bergantiños non gañe, por seis ou máis goles. 

 Volven os sancionados. 

 Para esta última cita, Rodri volve contar con Guille Torres e Roque, baixas por sanción a pasada fin de semana. Con isto, a única baixa segura é a de Jordan. A maiores, problemas físicos típicos destas datas deixando en dúbida a Vesprini, Escudero e Salado e a posible viaxe dalgún xogador do Sigüeiro, sendo habituais nas últimas semanas tanto Mario coma Remuiñán. 

 PPV. 

 Esta fin de semana, e a diferenza doutras saídas por campos fóra de Galiza, este partido non será por Footters. Será retransmitido por outra web de streaming que adoita usar o cadro salmantino esta tempada e terá un prezo de 10 euros para os que non poidan asistir ao Helmántico. No campo, as entradas para a afección visitante terán un prezo de 18 euros, prezo moi diferente ao que terán os locais. Dará comezo ás 12 horas, un horario non tan malo para os nosos.

 Por contra, para quen non poida asistir nin queira pagar na plataforma do equipo salmantino, o partido poderá seguirse nas contas de Twitter tanto da Curva Branquiazul coma do clube. 

A despedida

 Chega o momento. A tempada está a piques de chegar ao seu final e o Compos non semella ter forzas nin sorte suficiente para ter opcións de xogar a fase de ascenso en Alacant. Un equipo que leva toda a segunda volta metido nunha moi mala dinámica e que esta fin de semana vaise medir ao Ceares, o peor equipo da categoría e xa descendido dende hai unhas semanas. Un día para, como mínimo, sacar os tres últimos puntos do curso no Vero Boquete e, se os demais resultados acompañan, soñar. 

 Fixeron historia. 

 O Ceares chegou a esta Segunda B facendo historia. O equipo asturiano, de Xixón, foi quen de deixar atrás a Terceira división por primeira vez logo de algo máis de quince anos na Terceira división, xogando a fase de ascenso en 2014. Non obstante, o seu camiño foi moi curto aínda que deixando unha moi boa imaxe tanto dentro como fóra do campo gañando o agarimo das afeccións rivais. 

 A categoría quedóuselle algo grande a un equipo un tanto perigoso na súa casa pero que a domicilio non foi quen de sacar ningún triunfo... e só un empate. Pechando a táboa dende a xornada 11, non deixaron ese posto máis sumando, a día de hoxe, 18 puntos. Un total de 5 vitorias, 3 empates e 24 derrotas. 21 goles a favor que os sitúan, dende hai dúas semanas, como o equipo con menos acerto de cara a porta e 72 en contra que os convirten nos máis goleados das catro primeiras categorías do fútbol español recibindo un 0-7 contra o Palencia Cristo Atlético hai escasas semanas. 

 Lonxe de La Cruz, os resultados non acompañaron para nada. Só un empate, nas Eiroas na segunda xornada, nun partido sen goles. O resto de saídas cóntanse como derrotas. Iso si, caeron dando guerra adiantándose no marcador en Segovia ou fronte ao Adarve. Chegaron con empate a un gol ao tempo de lecer en Pasarón e gañando ao Llanera no Pepe Quimarán acabando todos eles con remontada en contra. A maiores hai que engadir que, malia perder pola mínima en tres ocasións, só unha foi por 1-0, contra o Langreo, encaixando dous goles ou máis no resto de derrotas.

 A nivel individual, está a destacar en ataque Oscar. O dianteiro xixonés suma 8 goles en 1.660 minutos sendo o xogador máis perigoso de cara a portería. Máis dun terzo dos goles dos seus levan a súa sinatura triplicando case a cifra da tempada anterior. 

 Faltou o gol. 

 Na primeira volta, Ceares e Compos pecharon un 2021 bo en canto a resultados para o Compos. Sería, nun partido sen goles, un punto de cambio a peor para os nosos, que non foron quen de sacar os bos resultados á volta das vacacións. Un moi mal partido nun campo de La Cruz en moi mellorables condicións e no que os locais estiveron a piques de dar a sorpresa. 

 O equipo asturiano é, a falta destes 90 minutos, o único que non encaixou ningún gol dos nosos no que vai de tempada mentres que podería entrar na lista de equipos que non caeron contra os nosos. A maiores, de non encaixar, sería un dos poucos equipos que non recibiron un gol contra un Compos que todo fai indicar que levará os tres primeiros puntos deste emparellamento en Santiago. 

 Unha derrota. 

 Se ben é certo que as visitas branquiazuis a Asturias non deixaron bos recordos, as dos equipos asturianos ao Vero Boquete non foron tan malas para os intereses dos nosos. De 4 partidos, 7 puntos quedaron en Santiago con dúas vitorias pola mínima e un empate. Unha derrota, tamén pola mínima, que foi, ademais, a primeira vez na que un veciño pisou o noso templo neste 2022. 

 Langreo e Avilés non puideron saír de San Lázaro con ningún punto. Si o fixo, nun partido con dous goles, o Marino de Luanco. Por contra, o Llanera tivo a sorte do seu lado e sumou de tres nun partido onde gozaron de dúas grandes ocasións mandando o balón ao pau na primeira e dentro na segunda. 

 Por outro lado, cabe destacar que neses partidos o maior protagonista foi Pablo Durán. O rapaz que está a ter pretendentes no fútbol profesional con Villarreal e Celta pelexando por incorporalo a vindeira tempada, fixo o gol que daba os tres puntos aos nosos diante do Langreo ademáis de anotar os dous na visita ao Llanera e abrir a lata en Avilés. 

 Cero. 

 Tanto Compos como Ceares non foron quen de puntuar a pasada fin de semana. Dous equipos que se mediron contra veciños, sendo quen de poñelos contra as cordas, pero sen poder sacar nada positivo perdendo nos minutos finais. 

 No Nuevo Ganzábal, os nosos non puideron levar o peso do partido contra un Langreo que se xogaba a vida. Tal foi así que, aproveitando un erro defensivo, Jandrín adiantou aos seus cando o reloxo marcaba a media hora de xogo. Na segunda parte, Primo volveu ver portería dous meses despois. Non obstante, a esperanza galega durou apenas cinco minutos con Dorian aproveitando outro erro defensivo, de Pato neste caso. 

 En La Cruz, o Pontevedra foi quen de adiantarse na primeira xogada de perigo do encontro, obra de Alex González. Oscar, a menos de vinte minutos para o final, asinou a igualada aumentando os nervios nun rival que dependía de si mesmo para ascender de forma directa. Charles e, de novo, Alex González sumaron os dous últimos goles nun final de infarto para un equipo que está cada vez máis preto da Primeira RFEF. 

 As nosas opcións pasan por... 

 Unha milagre. Así se podería resumir o que ten que pasar para que o Compos xogue a fase de ascenso como cuarto ou quinto. A día de hoxe, dende a sétima posición da táboa e a 4 puntos do Palencia Cristo Atlético, moi poucas son esas posibilidades, que poden deixar de ser matemáticas sen depender, como si podía ser a pasada semana, do que fagan os nosos. 

 O principal é que tanto Palencia Cristo Atlético coma Bergantiños non gañen ningún dos dous partidos. A iso hai que sumar que o Coruxo faga, como máximo, 4 puntos chegando aos 50 sendo o máximo ao que aspira a Esedé. No caso de que un ou os dous primeiros non puntúen, cousa moi improbable, o Coruxo tería que facer só un empate en total. Nese caso, para o Compos sería suficiente con facer 4 de 6.

 De facer 6 de 6, serviría tamén no caso de que o Palencia Cristo Atlético non pase de 50 puntos ou o Bergan non supere os 49, facendo como máximo 2 e 1 punto respectivamente. Nese caso, o Coruxo non debería gañar ningún partido. 

 Tamén cabe a posibilidade de que haxa empate a catro bandas, con 48 ou 50 puntos, no que o Compos quedaría fóra co Coruxo saíndo como gran beneficiado neste caso. Se, por outro lado, o Bergantiños asegura o cuarto posto e o resto empatan a puntos, os tres, serían os nosos os que pecharían eses postos de promoción de ascenso e, ademais, a presenza na Copa do Rei. 

 Problemas na defensa. 

 Para esta cita, os problemas en defensa van estar moi presentes. Roque, lateral dereito titularísimo este curso sendo o terceiro xogador con máis minutos, cumprirá sanción por acumulación de amoestacións por terceira vez mentres que Guille Torres, que viu a quinta en Langreo, tampouco poderá estar. Matías Vesprini, que xa leva varias semanas fóra das convocatorias, e Jordan tampouco estarán. Si podería volver Escudero. 

 Horario unificado. 

 Mañá de transistores. Se ben é certo que no Vero Boquete non se vai xogar practicamente nada, pode ser unha mañá de estar atento ao partido cun ollo, de cando en vez, ao móbil ou co Galicia en Goles na radio. Os nove partidos, á mesma hora. Todos arrincarán, tanto este domingo como o da vindeira fin de semana, ás 12 da mañá. E para esta cita, as entradas terán o prezo habitual de 15 euros en Preferencia, 20 en Tribuna e 10 euros menos por bancada para menores de 18 anos. 

 Por contra, para quen non poida asistir, poderá verse na web da TVG, seguirse en Twitter nas contas da Curva Branquiazul e do clube e escoitarse en 'Esedé Radio' en Twitch. 

En Langreo está a chave?

 Entramos na final da tempada. Só tres xornadas por diante, dúas delas con horario unificado, e todo por decidirse. Na loita pola fase de ascenso está un Compos que, despois de gañar ao Arosa, quere un billete a Alacant. Na pelexa por non descender, un Langreo cun calendario complicado ata o final e que non gaña na casa dende hai dous meses e medio. 

 Dependen de si mesmos.

 O Langreo é o primeiro equipo que depende de si mesmo para salvar a categoría. O cadro asturiano, que ocupa o último posto que dá opción á permanencia, quere buscar na casa a salvación manténdose nesta Segunda RFEF. Non obstante, non está a ser doado e os resultados, dende a chegada do novo ano, non son quen de sumar de tres encadeando moitos empates. 

 A día de hoxe, o cadro asturiano ocupa a 12ª posición na táboa con 38 puntos, igualados co Móstoles, que ocupa o posto de promoción de permanencia, e a só un do Marino de Luanco, xa en descenso. Isto pasa grazas a 9 vitorias e 11 empates, sendo un dos equipos que máis veces se reparte os puntos, sendo o primeiro neste aspecto o Compos. A maiores, fixeron 36 goles e encaixaron 37, sendo o quinto equipo que máis equipos encaixa. 

 No Nuevo Ganzábal, campo moi complicado para os visitantes, conseguiron un total de 6 vitorias, 4 delas pola mínima. En canto a derrotas, só encaixaron 2 chegando ambas as dúas por 3 goles a 0. E o que máis fixeron foi empatar. Ata en 7 ocasións se repartiron os puntos con só 1 partido sen goles e ata 6 repetindo o tan famoso 1-1 que tantas veces se viu en partidos do Compos. 

 A nivel individual, está a destacar Pana. O dianteiro suma 8 goles en menos de 1600 minutos facendo parella ofensiva con Dorian, que tamén suma o mesmo número de tantos. Dous bos artilleiros cunha carreira aínda comezando. 

 Empate.

 Ao longo da historia, Compos e Langreo convertíronse en vellos coñecidos. Ata en 19 ocasións se viron as caras os dous equipos dende a década dos 60 sendo un enfrontamento que nos deixou grandes citas, grandes goles pero ningunha vitoria dos nosos a domicilio. 

 Este emparellamento deixounos un total de 4 triunfos branquiazuis, todos eles en Santiago e ata 7 empates, divididos entre a capital galega e a vila asturiana. A parte, 8 derrotas, coa gran maioría en terras asturianas. E, sobre todo, moitos goles locais. 

 En Langreo, o Compos nunca foi quen de facerse coa vitoria. Só 3 empates volvendo co primeiro punto en 1980. O segundo empate, repetindo o 1-1 anterior, en 2014. E sen goles acabaría a visita o pasado curso, encontro co que se poría punto e final a 5 anos de Yago Iglesias como adestrador do Compos. A parte, 6 derrotas con 2 pola mínima, poucos goles branquiazuis e só 1 partido rematado por 1-0. Tal é así que, alá, o Compos só fixo 3 goles e encaixou 16. 

 Por outro lado, o triunfo agónico da primeira volta deixounos un novo gol dun Pablo Durán que fixo 4 dos seus 7 goles fronte rivais asturianos servindo moitos deles para sumar puntos importantes. O dianteiro tomiñés apunta, ademais, a ser unha das pezas máis importantes neste treito final da tempada. 

 Cara e cruz. 

 E de falar de empates, pasamos a falar dun triunfo esperanzador. E é que a pasada xornada, o Compos sumou de tres por primeira vez en máis de dous meses. Unha vitoria contra o Arosa, con polémica, que permite manter vivo o soño do ascenso. Pola súa parte, o Langreo non foi quen de puntuar en Pasarón nun partido con ata cinco goles e moita emoción que deixa aos granates, unha vez máis, a un paso do ascenso directo, dependendo de si mesmos. 

 No Vero Boquete, os dous equipos estaban obrigados a gañar para manterse vivos nas súas respectivas pelexas, tanto pola zona alta un, como pola baixa o outro. No primeiro tempo, a piques de rematar, fixo Durán o primeiro gol dos nosos. No segundo, Roque fixo o empate en propia porta na primeira xogada polémica cun empurrón que fai que golpee o balón e a Pato. No engadido, penalti sobre Primo e gol de Samu desde os once metros. 

 En Pasarón, o Langreo tivo no seu poder o primeiro gol, tamén de penalti, salvando Cacharrón aos seus. Despois chegou o recital goleador pontevedrés con Calvillo, Miguel Román e Rufo poñendo o 3-0 no marcador á media hora. David Iglesias recurtou distancia antes do tempo de lecer e Dorian asinou o 3-2 definitivo a menos de dez minutos para o final. 

 O que queda. 

 O treito final de campionato está que arde. Na parte alta, Pontevedra, Unión Adarve e Navalcarnero xa teñen asegurado estar na fase de ascenso, cun dos tres ascendendo directamente sen ter que pasar por Alacant; e dous postos máis con moitos pretendentes. Na parte baixa, só o Ceares asinou o seu descenso mentres que só catro puntos separan a Langreo, 12º, e Llanera, 17º. 

 O Compos, que pelexa por estar nesa fase de ascenso, terá que superar primeiro ao Langreo. Despois, o Ceares viaxará a Santiago sen nada polo que xogar e, de momento, unha xeira de catro derrotas consecutivas e algunha gran goleada no peto. Por último, pechará a liga en Salamanca, outro equipo que podería chegar descendido ou pelexando pola permanencia. 

 As dúas últimas xornadas para o Langreo contan cunha visita ao Móstoles, rival directo e agora empatados a puntos, e recibir na casa a un Leganés B case salvado e cunha mínima opción de meterse nos postos altos da táboa. 

 Sen sancionados. 

 Para esta fin de semana, volve Pablo Antas. O conductor de xogo deste equipo e que non puido estar contra o Arosa por sanción, volverá para este final de campionato. Pola súa parte, Primo, Rafa Mella e Roque poderían perderse a visita do Ceares de ver un cartón amarelo. Ademais, todo apunta a que Vesprini e Escudero serán as únicas baixas por lesión e que Pato, malia acabar tocado o partido anterior, estará dispoñible para esta cita. 

 Último sábado. 

 Con dúas xornadas por diante que serán domingo pola mañá, chegamos a esta cita un último sábado pola tarde. O Nuevo Ganzábal abrirá as súas portas para esta cita ás 18:30 horas e cunhas entradas con diferentes prezos por idade, algo diferente ao habitual nesta categoría. Para a xente de Santiago, os prezos serán de 15 euros para adultos, 10 euros para xente entre 25 e 18 anos e 5 euros para menores de 17 anos. Un partido que, sen dúbida, terá un gran ambiente. 

 Por contra, para quen non poida asistir ao partido, poderá verse en Footters e seguirse nas contas de Twitter tanto da Curva Branquiazul e do clube. 

Un clásico

 Este domingo, un novo tren pasa para un Compos inmerso nunha das peores dinámicas de resultados da súa historia recente. Aínda con opcións matemáticas de pelexar pola fase de ascenso, con catro xornadas por diante contra tres rivais que se xogan a vida nesta cuarta categoría do fútbol español, o cadro de Rodri Veiga debe facer a súa segunda vitoria desta segunda volta, terceira no 2022. Diante, esta fin de semana, un Arosa que afronta este treito final con opcións de saír dos postos máis baixos da clasificación e asinar a permanencia. 

 Problemas nas áreas. 

 O Arosa chega a este treito final de tempada con problemas nas áreas que adían aínda a súa permanencia na Segunda RFEF. O equipo agora dirixido por Luisito, tomando o cargo de Xurxo Otero hai poucos días, conta con problemas nas dúas áreas situándose nunha posición perigosa na táboa, aínda que con claras opcións de salvación dada a gran igualdade que hai no grupo. 

 A catro xornadas para o final, os vilagarciáns ocupan a 15ª posición da táboa con 35 puntos. Un equipo que foi quen de gañar un total de 9 partidos, empatar 8 e perder 13, sendo un dos equipos que máis veces acabou sen puntuar. A iso hai que engadirlle que anotaron un total de 29 goles, sendo o terceiro equipo con menos acerto de cara á porta rival, e que encaixaron 42, superados neste aspecto tamén por outros dous equipos da zona baixa. 

 Fóra da Lomba, o Arosa non foi quen de sacar grandes resultados convertíndose nun dos equipos máis febles lonxe da casa. 3 vitorias, marcando en todas dous ou máis goles; e outros tantos empates, todos a un gol. Ademais, 9 derrotas para un equipo que só foi quen de deixar a súa porta a cero na visita a Luanco, na segunda xornada. 

 A nivel individual, está a destacar a presenza na área rival de Luismi. O vigués suma xa 9 goles sendo o referente ofensivo do equipo. A parte, contan con xente de futuro como Porrúa ou Fontán así como futbolistas xa experimentados como son Sidibé ou Pedro Beda. Entre eles, dous ex Compos: Róber e Mon, que xogará por primeira vez un partido oficial na que foi a súa casa. 

 Un clásico do fútbol galego. 

 Compos e Arosa son tan vellos coñecidos que se enfrontaron por primeira vez en 1963, no primeiro curso dos santiagueses na Terceira división. A partir de aí, moitos cursos da man na Terceira división, na Segunda B e, agora, na Segunda RFEF sendo o terceiro equipo contra o que máis veces se viron as caras os nosos, despois de Lugo e Racing de Ferrol.

 Esta longa historia conta con máis de 30 capítulos e un claro gañador. De 36 partidos, o Compos levou un total de 22, conseguindo bos resultados tanto en Santiago coma en Vilagarcía. 9 empates, que a día de hoxe están tan de moda na capital galega, e só 5 derrotas, con gran parte delas en terras arousás. A maiores, engadir que a Esedé fixo contra eles un total de 65 goles e encaixou só 25 contando cunha diferenza máis que significativa. 

 En Santiago, tanto en Santa Isabel coma no Vero Boquete de San Lázaro, as diferenzas son aínda maiores. De 18 partidos, 13 acabaron con triunfo local e 4 con empate. Só 1 derrota que data do ano 2018. Hai que engadir que só un partido acabou sen goles dos nosos, nun empate a cero, mentres que no resto houbo que falar de ata 50 dianas, con 39 a favor e 11 en contra.

 Na última visita dos arlequinados a Santiago, o Compos sacou o mellor de si mesmo e despois de non ser quen de ver portería, malia intentalo e merecelo, no primeiro tempo, Josiño fixo xustiza no arrinque do segundo cun gran gol desde a frontal. O segundo, obra de Brais Abelenda, chegou á contra no treito final cun dos mellores goles dos últimos anos. 

 En canto ao que pasou na primeira volta, hai que falar da última vitoria dos nosos a domicilio acompañada de polémica no gol. Un gol de Jordan que arrinca cunha man de Pato fóra da área e que remata despois dunha contra ben levada por Rafa Mella. Despois, un gol anulado ao Arosa e un penalti para os locais que detén o porteiro uruguaio. 

 Diferente chegada. 

 Os dous equipos chegan a esta cita nun momento máis que mellorable. O Compos, nunha dinámica difícil de empeorar. O Arosa, con adestrador novo e o obxectivo da permanencia a tres puntos despois de facer 5 dos últimos 15 puntos en xogo. Os dous, obrigados a gañar. A pasada fin de semana, empates. 

 En Avilés, o Compos foi quen de adiantarse ata en dúas ocasións. Pablo Durán no primeiro tempo e Pablo Antas no segundo foron os autores dos goles branquiazuis que se viron igualados por Sergio García e Morcillo. No treito final, os nosos non foron quen de repetir a vitoria da primeira volta contra os avilesinos cun resultado que non beneficiou a ninguén. 

 Pola súa parte, na Lomba, na estrea de Luisito como adestrador do Arosa, mellorou a intensidade no conxunto arlequinado e puideron incluso adiantarse superada a media hora de xogo grazas a un gol de Cotilla. Contra un Pontevedra sen sorte nin acerto, non foron quen de facer un segundo gol encaixando, a dez minutos para o final, o empate nun erro defensivo. Punto insuficiente para o Arosa e para un Pontevedra que, unha semana despois, volveu perder o primeiro posto.

 A lei do ex? 

 Sen ningún ex-Arosa nas filas do Compos, si hai que falar de ata tres integrantes do conxunto da capital agora nas filas do conxunto arlequinado. Luisito, agora adestrador, formouse no conxunto branquiazul chegando a xogar no filial antes de saír. Mon, chegado no treito final da súa preparación á base compostelanista, foi peza importante durante anos no equipo de Yago Iglesias, e Rober, que foi campión co equipo na 17/18. 

 Luisito, que deixou o Compos hai máis de 30 anos, volverá enfrontarse ao equipo no que se formou como xogador, facéndoo de novo como adestrador doutro dos equipos nos que tivo a oportunidade de medrar como futbolista. Como adestrador, enfrontouse aos seus ex con Cidade de Santiago, CD Ourense, Racing de Ferrol, Pontevedra e Fabril. Un total de 13 encontros con 7 vitorias da Esedé, 2 empates e 4 para os do adestrador de Teo. 

 Mon, pola súa parte, será a primeira vez que xogue na que foi a súa casa ata 2019. Polo menos, así será en partido oficial, xa que participou no amigable deste mesmo verán. O ex capitán, que sumou case 150 partidos coa elástica branquiazul, terá a oportunidade de medirse aos seus ex compañeiros, chegando a coincidir con moitos deles en anos anteriores. 

 E rematamos con Róber, xogador que non tivo sorte esta tempada lesionándose de gravidade na primeira volta e que podería entrar nunha convocatoria despois de moito tempo. O porriñés pasou polas filas do Compos na 2017/18 formando parte daquel equipo que sumou a primeira liga branquiazul da 'era Yago Iglesias'. Antes, xa sabía o que era marcarlle aos que serían os seus compañeiros con ata tres goles en dous partidos co Choco. Despois, co Ourense CF, volvería ver porta contra a Esedé nunha das dúas ocasións nas que se enfrontaría. Co Arosa, onde está dende 2019, será a primeira vez que teña a oportunidade de xogar contra os seus ex, no caso de que poida chegar ben fisicamente e o adestrador vexa oportuno darlle algún minuto.

 Volve o capitán. 

 Nova cita e hai que falar de baixas pero tamén dunha peza importante que volve ao equipo. Álvaro Casas, que foi baixa por sanción en Avilés, volverá ao equipo esta xornada mentres que outro dos capitáns, Pablo Antas, será baixa tamén por acumulación de amoestacións, como xa o foi hai uns meses cumprindo agora o segundo ciclo de amoestacións. Xunto a el, Vesprini e Samu poderían ser baixa unha semana máis. 

 Invasión arousá. 

 Penúltima cita no Vero Boquete deste curso e os dous equipos chegan cos obxectivos aínda lonxe. Para isto, o Arosa quere converter San Lázaro na Lomba e farano con ata 250 entradas mandadas a Vilagarcía e buses gratis ata a capital para o partido, que arrincará este domingo ás 12 da mañá. Por outro lado, as entradas nas billeteiras do estadio estarán dispoñibles, coma sempre, a un prezo de 15 euros en Preferencia, 20 en Tribuna e 10 euros menos por bancada para menores de 18 anos. 

 Por contra, para quen non poida asistir, poderá verse o partido en directo na segunda canle da TVG así como seguirse nas contas de Twitter da Curva Branquiazul e do clube e escoitalo en 'Esedé Radio' en Twitch.

O último tren a Alacant?

 Un mes por diante e chega a recta definitiva que marcará, sobre todo, a nota final dun Compos que caeu, unha volta despois, dos postos de promoción de ascenso. Inmersos na peor xeira de resultados dos últimos anos, e con sensacións mellorables, o equipo de Rodri Veiga ten o obxectivo principal, ou polo menos o que era ao comezo do curso, a só dous puntos. Unha pelexa pola que hai ata seis equipos e un triple empate a 40 puntos no que sae beneficiado o cadro da capital galega. 

 Comezamos este treito final contra un dos equipos que, malia ter opcións por puntos de estar tamén na pelexa, tentará facerse cos tres puntos para alonxarse dos postos de descenso, agora mesmo a dous puntos e salvando a promoción de permanencia grazas á vantaxe individual coa Gimnástica Segoviana. Falamos dun Real Avilés que chegou ao Vero Boquete, na primeira volta, como un dos equipos fortes da categoría e que agora terá que deixar todo no campo para non caer á actual quinta categoría do fútbol español. 

 De máis a menos. 

 O Real Avilés non está a pasar por unha tempada nada cómoda. Un equipo que pechou a primeira volta a só un punto do quinto clasificado e que agora está a seis, nunha clasificación moi apretada. Agora, o equipo que cambiou de adestrador hai menos de un mes, coa dimisión do anterior encargado de intentar levar ao equipo asturiano ao obxectivo. 

 A día de hoxe, o cadro avilesino suma un total de 36 puntos. 8 triunfos, sendo o segundo equipo que menos veces sumou de tres no campionato, e 12 empates para o equipo que menos derrotas encadeou dos rivais da zona media-baixa, cun total de 9. A iso hai que sumarlle que anotaron e encaixaron o mesmo número de goles, 32. 

 En canto ao feito no Román Suárez Puerta, asinaron 20 puntos como locais, sendo o terceiro equipo que menos puntuou diante da súa afección. Gañaron 5 partidos, todos pola mínima agás contra o Ceares e recibindo un gol en todas menos ante o Salamanca. Outros 5 empates, repetindo ata en tres ocasións o 2-2 e só un sen goles. E caeron en 4 ocasións, co Pontevedra sendo o único equipo capaz de superalos por máis dun gol de diferenza. 

 A nivel individual, nun equipo con xogadores con pasado no fútbol profesional como son Natalio ou Cedrick, está a destacar a base de goles Ródenas. 11 tantos suma o dianteiro alacantino facendo unha parella con gran perigo con Natalio, autor doutros 9 goles que os convirte nunha das duplas con máis acerto de cara a porta.

 Unha longa historia. 

 Avilés e Compos non será a primeira vez que se vexan as caras en terras asturianas nin moito menos. Ata 11 veces o fixeron antes entre liga e Copa do Rei dende os anos 60, na Terceira división. Un bo número de visitas pero non así de resultados positivos para unha Esedé que só foi quen de volver cos tres puntos en 2 citas, nas dúas superando ao rival pola mínima. Outras 3 acabaron con empate, repetindo o 1-1 en dúas e sen goles na terceira. E a iso hai que engadirlle ata 6 derrotas, sendo só unha cunha vantaxe mínima a prol dos locais. 

 Na última visita dos nosos ao Román Suárez Puerta, que data do ano 2015, a vitoria caeu do lado galego. Un solitario gol de Quim Araújo serviu ao cadro dirixido por Iñaki Alonso para achegarse un pouco máis aos postos altos da Segunda B. Daquel equipo podería repetir este sábado Jimmy, titular en dita cita. 

 En canto ao que pasou na primeira volta, o Compos tamén pode contar a historia con bos recordos. Parapar abriu a lata no primeiro tempo e Natalio non tardou en igualar, antes do tempo de lecer. Na segunda parte, Baleato e Jordan puxeron terra de por medio mentres que Adrián Gómez, sen tempo de remontar, anotou o 3-2 final nun partido que acabou con polémica e gran enfado na directiva asturiana co colectivo arbitral. 

 Cero. 

 A pasada fin de semana non puido deixar bos resultados a ningún dos dous equipos que se ven as caras esta fin de semana en Avilés. Os dous, contra rivais da zona máis alta da clasificación e quedando sen puntos nunha dura fin de semana na que segue a igualarse moito a táboa. 

 En San Lázaro, o Compos recibía ao Navalcarnero coa obriga de gañar para saír dunha dinámica de resultados pésima. Non obstante, o conxunto madrileño foi mellor e non tardou en demostrar o seu bo momento, facendo o primeiro antes dos dez minutos aproveitando un erro defensivo. O segundo, superada a media hora, deixou KO a un equipo que malia manexar a posesión do esférico non foi quen de crear serio perigo. Sería Álvaro Casas, nun córner, o encargado de recortar diferenzas poñendo o 1-2 final. 

 Menos sorte aínda tivo o Avilés. En Pasarón, puxéronse por diante no marcador aos cinco minutos cun gol de Iago Díaz. Churre empatou superada a media hora e Natalio non tardou nin dous minutos en, de novo, adiantar aos seus. Na segunda metade, Rufo volveu poñer a igualada no luminoso e Charles, sen case tempo de reacción posible, desatou a tolemia no campo granate poñendo ao seu equipo líder por primeira vez no curso. 

 Xa non é igual. 

 Chega o momento definitivo da tempada e, por diante, cinco rivais da zona baixa da clasificación. Cinco partidos que, na primeira volta, supuxeron a mellor xeira de resultados do Compos cun total de 13 puntos de 15 posibles para pechar unha primeira volta de maneira case perfecta. Non obstante, as sensacións xa non son as mesmas, o equipo non pasa polo mellor estado físico e mental e as aspiracións, por parte da directiva, semellan ser diferentes. 

 A parte de todo iso, os equipos asturianos non se lle deron ben aos nosos nesta segunda volta. O 2022 está a ser moi difícil para os nosos e por detrás quedan as derrotas contra Llanera, en Santiago, e Marino, en Luanco, pola mínima. A eses dous partidos hai que sumarlles a derrota en Segovia, tres empates e outras dúas caídas máis. E é que o Compos non gaña dende a visita do Salamanca a Santiago, o 23 de febreiro. Case dous meses. Sen dúbida, unha xeira dun equipo que non apunta á zona alta... 

 Cae Casas. 

 A pasada fin de semana houbo que falar da volta de Parapar e a recuperación de Joel, aínda que quedou fóra da convocatoria xa no campo, e hoxe hai que contar que Álvaro Casas non viaxará a Asturias. O capitán, que foi titular en todos os partidos sendo o único xunto con Pato, cumprirá sanción esta fin de semana por acumulación de amoestacións. Vesprini e Samu serán tamén baixa mentres que todo apunta á repetición de Mario na lista. A parte, Primo e Antas chegan unha semana máis como apercibidos, poñendo en perigo o derbi contra o Arosa, xa con novo adestrador. 

 Sobremesa do sábado. 

 Volvemos a un partido o sábado, e serán tres como mínimo no que resta de tempada cos horarios que xa coñecemos, e á hora da sobremesa. O Román Suárez Puerta de Avilés abrirá as súas portas para acoller o partido ás 16:30, coa entrada posible ao campo dende unha hora antes. Ademais, o clube asturiano habilitará unha 'fan zone' dende o mediodía. Para o encontro, as entradas, xa dispoñibles na súa web, terán un prezo de 15 euros mentres que os menores de 18 anos pasan de balde.  

 Para quen non poida desprazarse, poderá verse a través de Footters e seguirse nas contas de Twitter tanto da Curva Branquiazul coma do clube. 

Sen caída posible

 Pouco máis dun mes para o final da liga e o camiño a Alacant segue sendo unha opción real para un Compos que depende de si mesmo. Esta parada pasa por superar ao Navalcarnero no Vero Boquete, nun partido onde os tres puntos valerán ouro e no que a unión entre equipo e afección apunta a ser aínda maior con respecto ao partido de hai dúas semanas fronte ao único equipo capaz de superar aos nosos nunha gran primeira volta, moi diferente á que está a ser esta segunda. 

 Sen perder de vista ao líder.

 O Navalcarnero está a facer una grandísima tempada nesta estrea da Segunda RFEF. Un equipo, o madrileño, que na casa está a ser do mellor da categoría, só superados polo Unión Adarve, e que completa con boas saídas e, sobre todo, poucos empates. Non obstante, un mal momento polo que están a pasar fai que o cadro navalcarnereño non puidera aproveitar tampouco os tropezóns do Unión Adarve, quedando agora a 7 puntos. 

 Terceiros, despois de superar ao Compos hai un mes na táboa, suman agora 47 puntos, con 7 sobre o sexto e aos mesmos por debaixo dun líder que podería estar preto de deixar o seu posto por primeira vez en meses. Gañaron, en total, 14 partidos sendo o terceiro equipo con máis triunfos. En canto a empates, algo habitual na capital galega este curso, só sumaron 5 sendo o segundo equipo con menos reparto de puntos. E hai que sumar 9 derrotas, equipo que máis veces perdeu de entre os seis primeiros. A maiores, hai que engadir que anotaron 32 goles e encaixaron 27, sendo o segundo equipo con menos gol a favor dos oito primeiros e o cuarto que menos encaixa de toda a liga. 

 Fóra da casa, os números tampouco son nada malos. Un total de 17 puntos lonxe do Mariano González e algo moi claro: ou gañan, ou perden, pero non lles gusta empatar. Só volveron cun reparto de puntos das visitas a Pontevedra e Langreo, sendo nos dous casos sen goles. A maiores, gañaron un total de 5 encontros, o primeiro xa case en novembro, chegando 4 deles con triunfo pola mínima; e perderon 7 sendo só en dúas ocasións pola mínima.

 Polo de agora, está a destacar o gardameta madrileño Aitor González. Xunto cunha gran defensa, o porteiro foi o titular indiscutible no que levamos de campaña faltando só a unha cita. Un dos menos goleados do campionato e un seguro baixo os paus acompañado dunha gran defensa na que se atopa, tamén sen rival no seu oco, o ex do Compos David Uña, que volverá á que foi á súa casa durante dous anos. 

 Galiza non se lles dá ben. 

 Seguimos falando un pouco do noso seguinte rival. O Navalcarnero visitou xa Vilagarcía, Pontevedra, Carballo e Vigo sacando, como o máis positivo, 4 puntos de 12 posibles. E é que ao conxunto madrileño non se lle está a dar ben viaxar a Galiza. Non obstante, non é algo de agora xa que na tempada 18/19 só puideron facer 3 puntos de 15 posibles. 

Tampouco se lles dá ben ao resto de madrileños vir a Santiago. Se ben é certo que nos últimos anos non coincidiron no mesmo grupo na Segunda B, a última derrota branquiazul contra un equipo da capital española data do ano 2003. Foi contra o Getafe e os goles correrían da conta de Craioveanu, Vivar Dorado e Míchel Carrilero para os madrileños. Sequeiros fixo o 1-3 definitivo. 

 Esta mesma tempada, pasaron polo Vero Boquete o Móstoles, que caeu por 3 goles a 1, e o Leganés, que fixo o propio pola mínima. Só o Unión Adarve foi quen de saír cun empate, a un gol. 

 O único capaz. 

 Se ben é certo que a primeira parte do campionato está repleta de empates, o Navalcarnero pode presumir de ser o único equipo que gañou aos homes de Rodri Veiga en toda a primeira volta. O conxunto madrileño fixo valer o seu campo, do que saíron moi poucos puntos, chegando ao tempo de lecer co resultado inicial no marcador. E aproveitando as xa tan coñecidas baixadas de tensión dos nosos logo do paso por vestiarios, conseguiron adiantarse cun gol de Meseguer. Por sorte, Escudero non tardou en igualar as cousas desde os once metros pero Mendes, en menos de dous minutos, fixo o 2-1 definitivo. 

 Despois, o cadro branquiazul seguiría sumando ata a chegada deste novo ano, que as cousas cambiaron radicalmente sumando outras catro derrotas máis. 

 Hai luz. 

 Pasamos de falar desa única derrota da primeira volta a falar do mal camiño que está a levar ao Compos dende o comezo do 2022. Só triunfos contra Salamanca e Leganés B, e ata un total de cinco empates, tres deles nas últimas seis datas. A iso hai que engadirlle catro derrotas, tres delas na xeira negativa que está a levar o equipo nas últimas semanas sumando xa seis partidos sen coñecer a vitoria. 

 Dende a visita do Salamanca, aínda correspondente á primeira volta, o equipo baixou moito o rendemento e o clube sumiuse nunha mala dinámica perdendo afeccionados nas bancadas e nacendo un rumor sobre unha máis que posible venda do clube. A partir de aí, empate sen goles contra o Arenteiro e derrotas, de forma consecutiva, contra Bergantiños, Marino de Luanco, Llanera e Gimnástica Segoviana para volver, con bo pé e ganas, aos empates contra dous rivais da zona alta: Coruxo e Unión Adarve. 

 O xogo do equipo dá a pensar en positivo. As sensacións son moito mellores que hai un mes e a xente do filial chega con forza para axudar neste treito final do campionato. 

 Por pouco. 

 Falemos agora desas sensacións que deixou o equipo, malia as numerosas baixas, no Vicente del Bosque. A pasada fin de semana, os nosos visitaron a casa do líder. Un partido que se presumía moi complicado, nun campo do que apenas saíron puntos e no que o Compos non só deu a cara senón que, ademais, tivo a vitoria moi preto. 

 Baleato arrincou o partido cun gran gol aos cinco minutos. Unha volea desde a frontal ante a que nada puido facer o porteiro local. Era unha gran forma de comezar un encontro que tivo nos nosos un dominador claro durante, aproximadamente, vinte minutos. Despois aparecerían os homes de Diego Nogales para aproveitar erros e, coa velocidade no seu xogo, bater a Pato levando o partido ao tempo de lecer con empate. Non obstante, con ese resultado, o Compos non perdera no que levamos de tempada e así seguiu a ser grazas a un gol de Escudero a pase de Jordan. Por desgraza, no treito final, o Adarve tirou de corazón e conseguiron o tanto do empate, merecido. 

 Menos sorte tivo o Navalcarnero recibindo a un Pontevedra que quería aproveitar ese empate do líder. Un partido con polémica con ata dous penaltis non sinalado aos locais e un total de 8 cartóns amarelos. No bo deste deporte, os goles, chegaron da man, ou co teléfono, de Brais Abelenda. O ex do Compos fixo o primeiro aproveitando un erro defensivo e o segundo desde os punto da pena máxima antes do tempo de lecer, chegando con tranquilidade a un segundo tempo no que se lle resistiu o gol aos madrileños. 

 Volven. 

 Despois de varias semanas fóra dos terreos de xogo, esta fin de semana podería volver a ocupar o seu posto na banda Parapar. O extremo coruñés xogou parte do partido en Luanco e, por lesión, foi baixa ata agora. Tamén Joel podería pelexar por ser o acompañante de Casas este domingo no centro da defensa logo de tres semanas fóra. Os que si parece que non chegarán son Samu e Fer Beltrán, deixando un oco no centro do campo que podería volver ocupar esta fin de semana Mario, xogador do Sigüeiro. Tamén apunta a baixa Matías Vesprini, que leva varias semanas fóra do equipo. 

 Por outra parte, hai que volver falar de apercibidos. Primo, Casas e Pablo Antas non estarían na visita a Avilés no caso de ver un cartón amarelo nesta nova cita.  

 Apunta a bo ambiente. 

 Como hai dúas semanas, todo apunta a que este domingo haberá un bo ambiente nas bancadas do Vero Boquete. Con invitacións para abonados repartidas durante toda a semana e un bo tempo que invita a asistir ao mellor partido da xornada, semella que a imaxe da bancada será moi semellante á do derbi diante do Coruxo. Non obstante, para quen non puidera facerse cunha desas invitacións de balde, as entradas estarán dispoñibles a un prezo de 15 euros en Preferencia, 20 en Tribuna e 10 euros menos por bancada para menores de 18 anos. Están xa dispoñibles na web e o estarán nas billeteiras o día de partido. 

 Por contra, para quen non poida asistir, poderá verse a través da TVG, seguirse nas contas de Twitter da Curva Branquiazul e do clube e escoitarse en 'Esedé Radio' en Twitch. 

Visitamos ao líder

 Comeza o mes de abril, o treito definitivo e máis importante da tempada, e o Compos ten que enfrontarse ao líder da categoría, metido tamén nunha mala dinámica nesta segunda volta e co seu posto privilexiado máis en perigo ca nunca. Un partido moi difícil, no campo do que menos puntos saíron ata o de agora e un Adarve que, na casa, é imparable. 

 O mellor local. 

 O Unión Adarve, gran líder, chega a esta cita nun mal momento da tempada, despois de só gañar dous partidos nos últimos dous meses. Un líder xa non destacado e que podería perder o seu posto privilexiado de non puntuar este domingo en favor dun Pontevedra que, malia tampouco pasar por unha boa segunda volta, podería ter na man, con algo de axuda, o seu obxectivo principal. 

 Primeiros na clasificación dende a xornada 4, mandou na táboa toda a tempada agás durante unha semana, na que foi o Compos o líder. Agora, con 53 puntos, teñen a só 3 ao Pontevedra e a 6 ao Navalcarnero, quedando a diferenza con Bergantiños, Compos e Coruxo por riba dos 10 puntos, manténdose aínda sen problemas para asegurar, como mínimo, a fase de ascenso. Isto é grazas a 15 triunfos, 8 empates e só 4 derrotas. Un equipo que sumou 45 goles a favor, só superados polo Pontevedra, e que encaixou un total de 27, sendo o quinto equipo nesta lista. 

 Na casa, o Vicente del Bosque, poucos puntos deixaron saír. Só o Salamanca foi quen de sacarlles un empate en terras madrileñas mentres que Palencia Cristo Atlético e Avilés Industrial volveron á casa cos tres puntos. Os tres resultados, entre os catro últimos partidos do conxunto adestrado por Diego Nogales. A parte, ata dez triunfos, seis deles pola mínima. 

 A nivel individual, está a destacar a presenza en ataque de Portero. O dianteiro fixo 12 goles no que vai de tempada acompañado de Montejo, autor doutros 11, sendo unha parella ofensiva moi perigosa. Ademais, entre os dous asinaron 15 goles no seu campo. 

 Madrid non se nos dá ben. 

 Xa non é a primeira vez que tocamos este tema e por iso só o pasaremos un pouco por enriba. Pero é que o Compos non gaña en terras madrileñas dende hai máis de vinte anos. A última vez que volveu cos tres puntos data de 1999 e foi fronte ao filial do Atlético de Madrid grazas a un 1-3. 

 Esta mesma tempada, os homes de Rodri Veiga visitaron a comunidade en tres ocasións sacando, como mellor resultado, un empate en Leganés. Fronte ao filial pepineiro, o partido chegou ao treito final con vantaxe galega no luminoso pero acabouse con outro 1-1. En Navalcarnero e Móstoles, o resultado foi de 2-1 nos dous casos. Contra os primeiros sería a primeira derrota da tempada mentres que diante dos segundos, a derrota chegou nos minutos finais. 

 Tampouco se nos deu ben recibir ao Unión Adarve en San Lázaro. Unha mañá de domingo, con bo tempo e que nos deixou un golazo de falta de Matías Vesprini diante dun rival que chegaba con mellor cartel que fútbol. Non obstante, non tiveron moito que facer no segundo tempo, onde o Compos semella quedar sen forzas, para aproveitar unha contra e marcar o gol da igualada, obra de Channarong. 

 Pódese dar o punto por bo. 

 A pasada fin de semana, o Compos saiu vivo da final fronte ao Coruxo. Un partido co quinto posto en xogo e que deixou aos nosos ocupando, unha semana máis eses postos de privilexio permitindo ao equipo depender de si mesmo neste treito final de tempada. Un empate cun Compos superior, que se adiantou grazas a un golazo de Jimmy fronte a un Coruxo que igualou o marcador minutos despois cun tanto de Mateo. 

 Despois de rematar o partido no Vero Boquete, comezou un gran encontro entre os dous primeiros clasificados en Pasarón. Un, con opcións de case asegurar o ascenso directo. O outro, coa misión de reducir diferenzas na táboa. E serían os primeiros, os visitantes, os que chegaron ao tempo de lecer por diante no marcador grazas a un gol de Portero. Rufo igualou o resultado no segundo tempo pero non tardou Calleja en volver poñer por diante aos madrileños. E Charles e Yelko, en menos de cinco minutos, conseguiron remontar e adiantar por primeira vez a un Pontevedra que estará moi atento ao que pase este domingo pola mañá. 

 A segunda volta, para esquecer. 

 Por todos é sabido o mal que o está a pasar o Compos nesta segunda parte do campionato, perdendo incluso as súas opcións de acabar no posto de ascenso directo. Non obstante, tampouco o está a ter nada doado o Adarve nunha segunda volta na que os equipo de abaixo están igualando aínda máis todo, co Coruxo como mostra pasando de ser un equipo de zona baixa a pelexar por estar na fase de ascenso. 

  Dende que comezou o novo ano, só dous triunfos para un equipo, o dirixido por Rodri Veiga, que acabou contra o Coruxo cunha xeira de tres derrotas consecutivas máis que negativa. Ademais, mellorando as sensacións dun equipo que non é nin unha pequena mostra do que foi durante a primeira volta. A día de hoxe, son cinco partidos sen gañar. 

 Pero tampouco o conxunto madrileño está a pasar por un momento bonito. Malia seguir no primeiro posto da táboa, levan dous meses metidos nunha xeira semellante á dos nosos. Dende que comezou o mes de febreiro, só foron quen de gañar a Langreo e Ceares, asinaron outros tres empates e perderon fronte a Palencia e Avilés na casa e Pontevedra a domicilio. 

 Tres apercibidos. 

 Nova cita moi importante e Rodri segue contando coa baixa de Parapar por lesión. Xunto a el, tamén será baixa Joel por unha microrrotura no aductor. A parte, hai que falar de tres xogadores apercibidos de sanción e que non poderían estar contra o Navalcarnero: Casas, Primo e Pablo Antas, tres pezas moi importantes nos onces titulares, perderíanse o que apunta a ser outro partido moi importante. 

 Café e fútbol. 

 Este domingo hai que madrugar algo máis do habitual. O partido, no Municipal Vicente del Bosque, arrincará ás 11 da mañá e será o máis cedo da tempada. Será un horario igual que na visita ao Anxo Carro hai dous anos para enfrontarnos ao filial do Lugo, que rematou con derrota branquiazul. 

 O partido poderá verse a través de Footters así como seguirse nas contas de Twitter da Curva Branquiazul e do clube. 

Punto de partida

 O Compos volveu ao camiño dos puntos, sumando un novo empate contra un rival directo e que mantén a pelexa entre os dous coa máxima igualdade. Un partido no que os nosos foron mellores baixo a mirada da mellor entrada da tempada no Vero Boquete pero no que, unha semana máis, faltou acerto para encamiñar un triunfo moi necesario. 

 Sabedores da gran importancia que tiña o partido, os homes de Rodri Veiga saíron a morder. Posesións longas de balón intentando abrir ocos nun Coruxo coas liñas moi xuntas e con gran importancia do xogo polo medio e as bandas buscando a Escudero, referente en ataque ante a falta de Primo no once titular. Sería o ex do Zamora o encargado, a pase de Pablo Durán, de probar fortuna por primeira vez no encontro. 

 O propio Escudero convertiríase, escasos minutos despois, en protagonista outra vez. Un balón por alto que baixa Jimmy tocando de primeiras para facer unha parede co dianteiro e enganar a Alberto cun fermoso golazo. Convertía así o primeiro gol o lateral santiagués no que era o seu partido oficial número 350 coa camisola do Compos. 

 A superioridade branquiazul mantívose uns minutos máis sobre o verde contra un Coruxo que foi de menos a máis e que a piques estivo de recibir un segundo gol, neste caso sen querer. Un mal rexeite da defensa petou en Jordan e foi directo ao pau logo de superar ao porteiro. Era, coma sempre, a ocasión perdoada antes de chegar o castigo rival en forma de tanto do empate, obra de Mateo, nunha xogada rápida pola banda dereita do ataque vigués e que rematou na frontal da área pequena cun gran testarazo. Por sorte, o arreón visitante quedou ai. 

 Sen máis. 

 A segunda metade non nos deixou un gran espectáculo. Sen ocasións nin xogo ofensivo, houbo a sorte de que o Coruxo non buscou a portería dun Pato moi tranquilo nos segundos corenta e cinco minutos. O pouco traballo en defensa, ademais, non deixou grandes complicacións para Casas, Baleato e Guille Torres, que tivo minutos no segundo tempo. 

 Como nota negativa, a actuación do colexiado. Ensinou un gran número de cartóns a xogadores do Compos comezando con Roque nunha das primeiras faltas do partido e puidendo aforrar algún que outro nun partido sen gran dureza. 

 Finalmente, un empate que sabe a pouco dado o bo fútbol realizado polo equipo pero que é suficiente para manterse unha semana máis nos postos privilexiados mentres que os da parte baixa seguen apurando as súas opcións de meterse na pelexa pola quinta posición. E a semana que vén, a polo Unión Adarve.

A vida ou morte

 Como xa se vén dicindo nas últimas datas, o Compos está metido nunha dinámica de resultados moi negativa. Tal dinámica está a levar ao equipo a perder as súas opcións a pelexar por un posto na parte máis alta na clasificación. E agora chega a gran final. Un partido a vida ou morte. As opcións da fase de ascenso do segundo peor equipo da segunda volta contra o mellor. Unha cita para ver as posibilidades dun equipo inmerso na peor xeira de resultados dos últimos anos. 

 O máis en forma.

 Diante, o Coruxo. O equipo dos irmáns Montes, que volveron ao equipo vigués no mes de decembro, chega a esta cita como o equipo máis en forma de toda a liga. Un equipo que non perde dende que o fixo en xaneiro contra o Adarve, que suma dúas caídas dende o cambio de adestrador e, ambas as dúas, a domicilio. Fortes na casa, nos tres campos polos que pasaron volvendo agora ao Vao, e seguros fóra de Vigo a base de moitos goles. 

 Última fin de semana de novembro. O Coruxo empataba co Bergantiños e chegaba o relevo no banco. Naquel momento, o equipo vigués marchaba antepenúltimo na clasificación e agora ocupan a sexta posición da táboa igualado a puntos cun Compos que daquela tiña ao Pontevedra a só 1 punto e ao Adarve a 6. Arestora, os do Vao suman 38 puntos grazas a 10 triunfos, 8 empates e 8 derrotas. 31 goles a favor e só 23 en contra, chegando á cita como o equipo menos goleado do grupo. 

 Na casa, ou nas casas xa que foron tres os campos usados polos coruxistas; só caeron contra o Adarve, alá pola xornada 2, mentres que a domicilio os seus números son un pouco máis pobres, igualando tamén a puntuación nese caso cos nosos. Fóra de Vigo conseguiron gañar en Vilagarcía, Avilés e Salamanca mentres que de Carballo, Luanco e Langreo volverían cun empate, sen goles nos dous primeiros casos. No resto de saídas, outras 7, non serían quen de puntuar superando os dous goles de diferenza en Móstoles e Segovia. 

 A nivel individual, contan cun gran conxunto de xogadores moi importantes na categoría e que dificulta á hora de escoller a un. Antón de Vicente, Alex Ares, Silva, Borja Domingo, Mateo Míguez... e Youssef, que chegou no mercado de inverno e xa é o máximo goleador con 5 tantos, igualando a Chiqui. 

 Pechamos un mes negro. 

 O mes de marzo non está a ser o mellor para un Compos que ve alonxarse os primeiros postos da clasificación. O equipo de Rodri Veiga arrincou o mes cuarto, a só 2 puntos do Navalcarnero e a 5 do sexto, e o podería pechar fóra dos postos de privilexio de non puntuar este domingo. Pola súa parte, o Coruxo arrincaba ao mesmo tempo ocupando o noveno posto da táboa a 7 puntos do quinto. 

 Comezou o mes coa visita branquiazul a Miramar. Luanco, por segundo ano consecutivo, non foi unha boa saída. Un partido malo, sobre un campo en condicións moi mellorables e que se saldou con vitoria local grazas a un gol de Borja Álvarez no segundo tempo. Ese mesmo día, pero pola mañá, o Ceares visitaba Fragoselo e deixaba Vigo horas despois logo de recibir un 3-1 contra un Coruxo moi superior. 

 Unha semana despois, a visita do Llanera non deixaba mellor resultado no Vero Boquete. Unha ocasión dos asturianos e efectividade total contra un Compos que malia gozar de oportunidades para golear, non foi quen de ver porta chegando aos tres partidos consecutivos sen marcar e segundo sen puntuar. E pola súa parte, no Helmántico, o Coruxo non deixou nada para a imaxinación goleando ao Salamanca por 0-3. 

 E chegamos á xornada pasada. Partido moi importante en Segovia e gol moi rápido de Pablo Durán para acabar coa mala xeira de cara a portería. Non obstante, a sorte volveu estar de costas a nós e antes da media hora xa remontara a Segoviana, malia contar con dúas oportunidades máis o dianteiro de Tomiño para ampliar diferenzas. E algo semellante pasou na volta do Coruxo ao Vao nun derbi na zona alta contra o Pontevedra cos de verde adiantándose no marcador grazas a un gol de Youssef no primeiro tempo. Churre e Rufo conseguiron dar a volta ao resultado en menos de cinco minutos mentres que Lucas Puime recuperou a igualada no engadido para empatar a puntos cos nosos na clasificación. 

 Unha longa historia. 

 Compos e Coruxo son xa vellos coñecidos. Dende 1963, cando se enfrontaron por primeira vez en Santiago, van xa máis dunha vintena de partidos entre santiagueses e vigueses. En Santiago, son xa 12 citas entre os dous, en liga e sen contar a Copa RFEF, con bos precedentes para os nosos na Terceira e non tan bos cando se tratou da categoría de bronce. 

 Dita historia comezou a base de goleadas a prol dos nosos tanto en Santiago coma en Vigo acabando os dous primeiros partidos en Santa Isabel con 7-0 e 8-1. Dita desigualdade rematou en 1989 co primeiro empate, sen goles, entre os dous en Santiago. Sería o primeiro punto que acadarían na capital e non serían quen de repetir ata 2015, xa na Segunda B para, un ano despois, asinar a única vitoria en liga no Vero Boquete deixando sen opcións de permanencia a un equipo que volvería anos despois para conseguir a derradeira vitoria da 'era Yago Iglesias' no Vero Boquete. 

 O ano pasado, en xaneiro, Juampa fixo os seus dous únicos tantos coa elástica branquiazul diante dos seus ex. Un dobrete no primeiro tempo que igualaron Silva e Chabboura en poucos minutos, xa no segundo acto. Por sorte, tampouco tardaría Brais Abelenda en facer o 3-2 definitivo na que sería a última vitoria local da tempada. 

 Pola súa parte, na primeira volta deste curso, o partido non nos deixou goles nin tampouco un gran espectáculo en Ponteareas. Empate a nada entre dous equipos moi separados na clasificación e que agora terán que decidir a clasificación nun momento moi importante da tempada. 

 Volve Roque. 

 Para esta cita, vital, Roque volverá estar dispoñible despois de cumprir o seu segundo ciclo de amoestacións. O lateral, titular case indiscutible na súa primeira experiencia senior, volverá cos compañeiros mentres que Parapar apunta a ser baixa unha semana máis. Pola súa parte, Primo chega apercibido unha semana máis e, de ver un cartón amarelo, podería non estar no encontro que medirá ao Compos co Adarve. No mesmo caso está Pablo Antas, despois de ver o noveno cartón na Albuera. 

 Que non falte ninguén. 

 Estamos nun momento crucial da tempada. Co equipo nunha dinámica de resultados, é o momento de apoiar máis que nunca a este equipo para saír adiante na que será unha gran final. Por iso, o clube permite a cada abonado retirar unha invitación para un acompañante e volve abrir a opción de adquirir as entradas a través da web. As entradas terán un prezo de 15 euros en Preferencia, 20 en Tribuna en 10 euros menos en cada sector para menores de 18 anos. 

 Para quen non poida asistir, poderá verse na TVG2, seguirse a través das contas de Twitter da Curva Branquiazul e do clube e escoitarse en 'Esedé Radio', en Twitch. 

Sen marxe de erro

 Caer estaba permitido, agora é o tempo de erguerse. Cada partido agora será unha Final para un Compos que quere estar na fase de ascenso que, a falta de confirmación oficial, apunta a que se desputará en Alacant no mes de maio, sendo a sede fixa durante os tres vindeiros anos. Pero, para poder seguir soñando coas eliminatorias e a Primeira RFEF, primeiro hai que superar o mal paso polo que está pasando este equipo dende que comezou este novo ano. Diante, unha Gimnástica Segoviana que tampouco pasa polo seu mellor momento pero que, na casa, non perdeu no que vai de ano. 

 Un gran local.

 A Gimnástica Segoviana pode presumir de ser un dos mellores locais da parte media-baixa da clasificación, só superados polo Langreo. O conxunto castelán está moi forte na súa casa, con varios meses sen coñecer a derrota diante da súa afección, mais sendo incapaces de saír do pozo cos malos resultados a domicilio, sendo o segundo peor visitante só superado polo Ceares. 

 Os de Segovia ocupan a día de hoxe o 16º posto da clasificación cun total de 27 puntos, gran parte deles asinados no La Albuera. Gañaron un total de 6 partidos, todos eles na casa, mentres que conseguiron un total de 9 empates, sendo a maior parte a domicilio. En canto a derrotas, suman 10 caídas sendo o equipo con menos neste sentido dos que están na parte máis baixa da clasificación. 

 Na casa, conseguiron gañar 6 partidos cunha característica que se repetiu en gran parte destas citas: agás contra o Ceares, o resto de vitorias chegaron por máis de un gol de vantaxe. Tamén marcaron en 2 dos 3 empates en Segovia e caeron en 3 citas fronte a Bergantiños, Móstoles e Pontevedra, sendo este último o único capaz de marcarlles máis dun gol. 

 A nivel individual, haberá que ter especial atención con Conde. O dianteiro toledano suma 5 goles no que vai de tempada, os mesmos que Javi Borrego, e chegando todos eles neste mesmo ano. 

 Serios problemas. 

 O Compos comezaba este 2022 nun gran estado. Terceiro, a 3 puntos do Pontevedra e con 5 de vantaxe sobre o sexto clasificado. Metidos nunha boa xeira de resultados, aínda que con moitos empates, cunha das mellores defensas do campionato e 10 dos últimos 12 puntos en xogo no peto. O equipo prometía e semellaba que podería loitar por cotas máis altas na segunda volta. 

 Chegou xaneiro e, con el, os problemas. Máis dun mes sen xogar e tocaba recibir ao Pontevedra no Vero Boquete, un equipo que chegaba nun estado de forma inmellorable e con Rufo recuperado. Un empate contra os granates e dúas saídas consecutivas que se pecharon con 1 punto de 6 posibles. 2 de 9 e o Navalcarnero xa coa medida tomada ao terceiro posto. Por sorte, contra o filial do Leganés, caeu a primeira vitoria do ano. Non obstante, nunha semana dura con triple cita aumentaron os problemas. Derrota dura contra o Bergantiños nas Eiroas, vitoria no adiado contra o Salamanca e novo empate, sen goles, fronte a un Arenteiro moi tocado polas baixas. 

 E de chegar a marzo con tres derrotas no casilleiro, a sumar un 0 de 6 en Luanco e Santiago contra o Llanera. Dous equipos, tres se engadimos ao Arenteiro, da zona baixa da clasificación e que puideron sacar ata 7 puntos de enfrontarse a un equipo que semella ter serios problemas, falando incluso Rodri de división no vestiario no medio de rumores dun posible cambio de donos. 

 Resucitando equipos. 

 Arenteiro, Marino de Luanco, Llanera e agora chega a Gimnástica Segoviana. Cuarto equipo consecutivo que se enfrontará a un Compos que está a dar vida aos rivais da parte máis baixa. Pola súa parte, a Segoviana é un equipo que, malia ser forte na casa, non é quen de sacar bos resultados contra os equipos da parte alta da clasificación. 

 A pasada fin de semana, o Compos volveu deixar saír vivo do partido a un rival da parte baixa da clasificación. Con oportunidades de sobra para sacar unha vitoria, o porteiro do Llanera tivo unha gran actuación sobre o verde e freou aos nosos. Na outra portería, Junior Romaric fixo das súas e, logo de desfacerse de tres contrarios, superou a Pato no man a man. Os locais foron incapaces de superar este golpe da primeira parte sumando un 1 de 9 nas últimas semanas. 

 Pola súa parte, a Gimnástica Segoviana visitaba Pasarón dúas horas despois. Sen Charles, era o momento de que deran un paso adiante na busca do gol outros para saír da mala dinámica que atravesan nas últimas datas. E apareceu Brais Abelenda para, con dous goles, encamiñar un triunfo que pechou Rufo a prol do Pontevedra. Con isto, a Segoviana volvía non puntuar cun equipo da zona alta, facéndoo por última vez en outubro. 

 Precedente cómodo. 

 Sen falar dun bo partido, o Compos superou á Gimnástica Segoviana na primeira volta tratándose do único precedente entre os dous equipos ao longo da historia. Un partido que os nosos solventaron cun 2-0 grazas aos goles de Escudero e Fer Beltrán encadeando a segunda vitoria consecutiva dun equipo que seguiría sumando semanas despois. 

 Esa cita significaría, ademais, a última vitoria relativamente cómoda, contra un rival que non atopou o seu sitio no campo, ata a visita do Salamanca, sendo tamén por dous goles de diferenza aínda que chegando a estar con tres de vantaxe. Entre unha e outra, chegarían as vitorias pola mínima fronte Avilés, Arosa, Langreo e Leganés B, con só a conseguida en Vilagarcía fóra da casa. 

 A todo o anterior hai que engadir que o Compos só gañou un partido fóra de Galiza. Foi na visita ao Llanera, nun partido marcado polas decisións tácticas e dous goles de Pablo Durán. 

 Cun ollo no Vao. 

 Gañar é vital. A visita a Segovia, tal como se está a dar esta segunda volta, é unha Final tan importante como sería a da fase de ascenso. Por detrás chega moi forte un Coruxo ao que a chegada de Jacobo Montes lle sentou moi ben. O conxunto vigués está a só 1 punto dos nosos e recibirá ao Pontevedra só unha hora despois do arrinque do encontro en Segovia. 

 E se isto non é suficiente, a vindeira fin de semana contaremos cun enfrontamento aínda máis importante, vital incluso para as aspiracións dos dous equipos. E é que o cadro vigués, que chega de facer 16 dos últimos 18 puntos en xogo sendo o equipo máis en forma a día de hoxe, visitará Santiago nun partido onde a fase de ascenso estará en xogo con, aínda, sete partidos máis por diante. 

 Unidos. 

 A pasada fin de semana, despois do partido contra o Llanera, Rodri falou de problemas dentro do vestiario. Para este partido, haberá unión total entre o equipo para intentar sacar isto adiante e superar unha cita moi complicada á mesma vez que Pontevedra e Coruxo se ven as caras no reformado O Vao. Para iso, o adestrador branquiazul poderá contar con todo o equipo dispoñible para viaxar e terá que realizar tres descartes. 

 Footters, pórtate ben. 

 Saímos de Galiza e iso quere dicir que teremos que tirar, unha vez máis, de Footters. A plataforma de fútbol en directo que xa non emite a Primeira RFEF volverá ser a única opción de ver o encontro ao completo no que o Compos tentará volver ao camiño da vitoria despois de tres saídas con derrota. O partido, o domingo, dará comezo a partir das 17 horas. Para quen poida viaxar, as entradas terán un prezo de 15 euros na Albuera. 

 Quen, por contra, non teña ningunha das dúas opcións anteriores dispoñibles, poderá verse nalgúns bares da cidade así como seguirse nas contas de Twitter tanto da Curva coma do clube. 

Esquezamos todo o malo

 Nova xornada e nova cita no Vero Boquete. O Compos, en horas baixas, buscará este sábado volver ao camiño da vitoria nunha cita moi complicada fronte a outro rival da zona baixa. O Llanera, que visitará o feudo branquiazul por primeira vez na súa historia, chega, ademais, coa vista posta nos postos de permanencia, a tiro nunha clasificación xa actualizada. 

 Moi vivos. 

 O Llanera afronta este último terzo do campionato con moitas esperanzas postas nunha permanencia que semellaba case imposible para un equipo que caeu aos postos de perigo na xornada 6 e non saiu deles aínda, téndoos a día de hoxe a só 2 puntos e sendo a diferenza máis curta dende outubro. Non obstante, trátase dun equipo que fóra da casa non é quen de sacar uns resultados esperanzadores. 

 A día de hoxe, o equipo de Posada de Llanera ocupa o 16º posto, superando a Salamanca e Ceares, con 27 puntos. Un equipo que gañou 7 partidos e empatou 6 para acadar esa puntuación. Por contra, 11 derrotas, chegando a maioría fóra do Pepe Quimarán. Por outro lado, con 25 goles a favor, trátase dun equipo con tanto acerto como mala sorte igualando neste sentido ao Bergantiños. Isto débese tamén aos 35 goles encaixados que os sitúan como os segundos que máis goles reciben, só superados polos seus veciños de Xixón. 

 A domicilio, só Ceares e Gimnástica Segoviana conseguiron menos puntos no que vai de tempada. Un total de 8 puntos en 2 triunfos, na Cruz e nas Eiroas, e outros tantos empates, na Lomba e no Ramón Suárez Puerta en partidos sen goles. A maiores, 7 derrotas nas que non marcaron ningún gol. 

 A nivel individual, está a destacar, con 5 goles, Javi Sánchez. O dianteiro ovetense está nun gran momento de forma e anotou todos os seus goles nos 6 últimos encontros, todos eles na casa. Con el, Saha e Junior Romaric suman 3 goles cada un sendo uns grandes perigos a balón parado e á contra. 

 Na casa é diferente. 

 O Compos suma xa tres saídas nas que non chegan os puntos. Non obstante, en San Lázaro as cousas son moi diferentes. En Santiago, só o Arenteiro foi quen de deixar a súa portería a cero e cinco equipos saíron con puntos. Aínda así, o equipo segue sen saber o que é perder como local na casa convertindo, como debe ser, nun fortín inexpugnable o Vero Boquete. 

 Tres derrotas consecutivas fóra da casa e 8 dos 12 puntos xogados nela no que vai de ano incluíndo a cómoda goleada fronte ao Salamanca sendo, ademais, a primeira vitoria por máis dun gol de vantaxe dende outubro. Con isto, hai que falar de algo negativo, e é que Pato deixou a súa porta a cero dúas veces no que levamos de 2022, ambas as dúas na capital galega e sumando así 4 puntos. 

 En canto a derrotas, hai que mirar a maio do ano pasado para atopar a última, superando xa os 300 días sen perder na casa chegando a última contra o Marino de Luanco na segunda fase do curso pasado. 

 Só un punto a Asturias. 

 No que vai de tempada, só un punto saiu de Santiago rumbo a terras asturianas. Pasaron Marino de Luanco, Langreo e Avilés e só os primeiros, aos que non se lles dá mal xogar contra os nosos nestes últimos tempos, foron quen de puntuar. Os outros dous non foron quen de sacar nada positivo caendo, nos dous casos, pola mínima. 

 Menos sorte tivo o Llanera nas súas visitas a Galiza. Si ben é cero que sacaron 4 puntos en terras galegas, nas súas visitas a Vilagarcía e Carballo, non correron con tanta sorte en Fragoselo e Pasarón, de onde saíron cun 2-0 e un 3-0 respectivamente. 

 Se temos en conta o único partido ata agora entre os dous equipos, o xogado na primeira volta, hai que falar de que o Compos si conseguiu un grandísimo resultado nun dos campos que está a ser dos máis difíciles da categoría. Poucos puntos saíron do Pepe Quimarán e o Compos é un dos catro equipos que puido facerse co triunfo, nunha cita moi difícil, onde houbo que tirar do xogo directo e no que Roque e Pablo Durán demostraron a súa calidade. 

 Cara e cruz. 

 A pasada fin de semana, os dous equipos conseguiron resultados moi diferentes nos seus partidos que, curiosamente, medían a galegos e asturianos, a equipos da zona alta con outros da zona baixa. O Compos non foi quen de volver con nada positivo de Luanco, nunha cita moi difícil e nun campo que deixaba moito que desexar. Pola súa parte, o Llanera asinou un triunfo importantísimo contra un dos grandes da categoría e que o axudan a fuxir do máis fondo. 

 En Miramar, o Compos non foi quen de facer nada bo. Un partido malo, onde houbo poucas oportunidades de perigo e do que os nosos desapareceron á media hora de partido para nunca máis volver. Visita mala, un ano máis, e que se decantou cun gol de Borja Álvarez logo dunha internada pola banda esquerda do ataque local.

 No Pepe Quimarán, o Llanera recibía ao Pontevedra. Partido moi difícil para o Pontevedra de Ángel Rodríguez e que deixou claro o mal momento que tamén atravesa o conxunto granate, sendo o equipo en peor dinámica da categoría no último mes e medio. Un gol de Javi Sánchez no minuto 5 foi suficiente para que os pontevedreses non puideran dar a volta ao resultado. 

 Chega a gripe. 

 A covid, os problemas físicos e agora a gripe acusan a este Compos que non hai maneira de que poida estar tranquilo. O equipo de Rodri Veiga, que apunta a que recuperará a Baleato e Samu, baixas nas últimas semanas, contará con varias dúbidas, a estas alturas descoñecidas, por mor deses problemas coa gripe ao longo desta última semana. Non obstante, o adestrador deixou claro que non haberá problemas para confeccionar unha convocatoria. 

 Volvemos aos sábados. 

 Como xa pasou contra o Real Avilés Industrial e o Bergantiños, o Vero Boquete abrirá as súas portas un sábado pola tarde para unha boa sesión de fútbol e goles, algo que se ve de xeito habitual nun campo que apunta a ser complicado para o cadro asturiano, acostumado a xogar nun terreo moi diferente. O partido arrincará ás 17 horas e, coma sempre, haberá entradas dispoñibles para os non abonados a 15 euros en Preferencia e 20 en Tribuna, 10 euros menos en cada bancada para menores de 18 anos. 

 Por contra, para quen non poida asistir, poderá verse a través da TVG2, seguirse nas contas de Twitter da Curva Branquiazul e do clube e escoitarse en 'Esedé Radio' en Twitch. 

A polo 6 de 6

 Sen tempo para celebrar a goleada fronte ao Salamanca que nos devolve á terceira posición, toca pensar xa noutra cita moi importante que manteña ao equipo na parte máis alta da clasificación. A terceira cita desta fin de semana, segunda consecutiva no Vero Boquete, chega fronte a un Arenteiro con numerosas baixas e a intención de sobrepoñerse sacando un bo resultado. 

 Con problemas. 

 O Arenteiro chega a esta nova cita nun momento un tanto irregular e para afrontar unha xornada moi difícil para o conxunto do Carballiño. En postos de descenso despois da goleada sufrida contra o Pontevedra, os ourensáns queren saír desa parte baixa da que conseguiron saír hai dúas semanas por primeira vez en moito tempo.  

 Ocupando a 14ª posición na táboa con 25 puntos, igualado a puntos coa Gimnástica Segoviana, está un Arenteiro recén ascendido e con moitas ganas de dar guerra. Un dos mellores equipos da Terceira a pasada tempada e cun equipo de grandes figuras do noso fútbol que non pasa pola súa mellor campaña con Fran Justo no banco. Son, xusto co Compos, o equipo con máis empates do grupo, cun total de 10; mentres que a diferenza cos nosos está no resto, sumando 5 vitorias e 7 derrotas. A maiores, trátase do terceiro equipo que menos goles anotou, 19, e un dos que máis encaixa, con 25 tantos recibidos. 

Gran parte deses puntos chegaron en Espiñedo, campo do que sacar algo positivo non é nada doado. Non obstante, fóra da casa tampouco se trata dun equipo fácil de superar. Só un triunfo conseguido, no Helmántico, a domicilio. Contra Pontevedra, Bergantiños e Llanera adiantáronse e acabaron empatando, ao igual que en Langreo. De Móstoles e Navalcarnero volveron cun punto malia non ver portería. E de Vilagarcía, Xixón e Fragoselo non puideron sacar nada positivo. 

 A nivel individual hai que destacar, sen dúbida, a Renan Zanelli. O brasileiro segue a demostrar nesta Segunda RFEF o seu gran nivel e suma xa 8 goles, só un menos dos que meteu no Silva en 2016 estando moi preto de bater a súa mellor marca persoal. 

 Sen derrotas. 

 A historia dos enfrontamentos entre Compos e Arenteiro é unha das mellores para os nosos. Tres rivais, ao longo dos 60 anos de historia branquiazul, se enfrontaron aos nosos dez ou máis veces sen conseguir sumar ningunha vitoria. E o caso máis destacado é o do conxunto do Carballiño. 16 veces se viron as caras e a gran maioría de enfrontamentos houbo un bo resultado para os nosos. 

 Víronse as caras por primeira vez nos anos 60. Seis partidos nunha década na que os nosos foron moi superiores anotando algunhas das maiores goleadas contra os carballiñeses. Terían que pasar vinte anos para ver de novo unha cita entre ambos os dous equipos e que, ademais, remataría con dous empates volvendo ao camiño do triunfo branquiazul no 90. 

 Coa chegada de Yago Iglesias e a volta do Arenteiro a Terceira, en 2017, aumentou a intensidade dos partidos entre eles. Aínda así, a serie comezou con outra goleada a prol dos nosos sucedida por outra pola mínima e o único empate sen goles mentres que, no Vero Boquete, chegarían outros dous triunfos con 3-0 no marcador. 

 Esta mesma tempada, na primeira volta, o resultado foi de 1-1 en Espiñedo con goles de Primo e Renan e no que Jimmy e Jordan volveron moi tocados. Por outra parte, no total en Santiago, 8 enfrontamentos e, de todos eses, só un punto saiu rumbo ao Carballiño, en 1986. O Compos sempre marcou neses partidos mentres que os visitantes só o fixeron en dúas ocasións. 

 Boa chegada. 

 O Compos chega a esta cita nun bo estado anímico despois da vitoria, con goleada, fronte ao Salamanca. Recuperada a terceira posición na táboa, os de Rodri Veiga precisaban dun partido así para recuperar as boas sensacións, o bo xogo e os goles. Pola súa parte, o Arenteiro non pode falar do mesmo logo de recibir unha dura caída contra un Pontevedra que tivo a súa mellor tarde. 

 Comezamos co que pasou o pasado mércores no Vero Boquete. Os nosos recuperaban o partido adiado contra o Salamanca e a cousa non puido ser mellor. Un gol na primeira chegada, o empate antes dos cinco minutos, o segundo antes dos dez e a posible sentenza superados os vinte minutos. Beltrán, Escudero e un Primo que recuperou o camiño do gol nun primeiro tempo de luxo mentres que, no segundo, sería Parapar o que faría o cuarto e Ibán Ribeiro, que tamén asinou o primeiro nos seus, sumou un dobrete. 

 Días antes, o domingo para ser exactos, pechábase a xornada 22 en Espiñedo. Alex González e Diego Seoane puxeron ao Pontevedra por diante no primeiro tempo mentres que Rubio, Rufo e o propio Seoane pecharon unha goleada contra a que só Sobrido puido facer algo para maquillar o resultado. Non obstante, a derrota foi o de menos para un Arenteiro que saiu do partido coa lesión grave de Uxío, as expulsións de Adrián Cruz e Pol Bueso e o quinto cartón a Renan. Catro baixas moi importantes para un equipo que visitará a capital galega en cadro. 

 Segundo na casa.

 Por segunda vez nesta tempada, os nosos terán dúas citas consecutivas na casa. Como pasou no arrinque do curso, contra Palencia Cristo Atlético e Móstoles, poderemos volver ao templo antes de tempo e, ao igual que pasou naquela ocasión, o equipo gañou a primeira cita sen grandes complicacións. Ademais, naquel momento, chegaría tamén un segundo triunfo consecutivo sendo a primeira vez que os nosos conseguirían facer isto. 

 A maiores, o Compos non perde no Vero Boquete dende maio do ano pasado, cando o fixo contra o Marino de Luanco pola mínima. Sería, ademais, a última vez que os nosos quedarían sen marcar na casa, nun partido sen nada polo que pelexar e que significaba a despedida de Yago Iglesias da que foi a súa casa. Por outra parte, non habería un partido sen goles en San Lázaro dende xaneiro do ano pasado. 

 Problemas en defensa. 

 Este ano, en 22 partidos, o Compos só foi quen de deixar a súa porta a cero en 7 ocasións contra as 10 da pasada tempada en 25 citas sumando as dúas fases da liga e a Copa do Rei ou as 16 dos cursos 19/20 e 17/18. Non obstante, hai que ir ata 2019 para ver dous goles encaixados en dous partidos, en un neste caso, consecutivos como leva este ano o equipo nesta dura semana. Naquela ocasión, sería o Laracha o encargado de facerlle unha 'manciña' aos nosos. 

 Por outro lado, e recordando máis cousas pre-pandemia, o equipo non facía 4 goles nun partido oficial de liga dende febreiro de 2020 contra o Rápido de Bouzas, fronte ao que o resultado foi de 4-1 no Vero Boquete. 

 Recuperando efectivos. 

 Se antes falabamos das catro baixas que terá o Arenteiro logo do partido contra o Pontevedra, ás que sumar as que traían xa de antes e que obrigaron a contar con 12 efectivos do primeiro equipo nalgún que outro adestramento desta mesma semana; hai que falar de que o Compos recupera a Guille Torres para esta cita. O central catalán foi baixa o mércores por sanción, cubrindo moi ben a súa baixa Joel, mentres que Pablo Antas segue a ser baixa. 

 E tamén, o horario. 

 Despois de xogar un mércores de noite, algo que non se nos deu nada mal, volve o fútbol ao seu horario habitual. O domingo ás 17 horas dará comezo o partido entre Compos e Arenteiro. Un partido para o que as entradas estarán dispoñibles nas billeteiras do estadio a un prezo de 15 euros en Preferencia e 20 en Tribuna, 10 euros menos en cada bancada para menores de idade. Ademais, o clube propón unha iniciativa pola que os nenos que vaian disfrazados non terán que pasar por caixa e, a maiores, haberá un agasallo para o mellor disfraz. 

 Para quen non poida asistir, poderá verse o partido a través da G2, seguirse nas contas de Twitter tanto da Curva Branquiazul coma do clube e escoitarse en 'Esedé Radio', en Twitch.