SOMOS DE SEGUNDA B!

Logo de catro anos, e varias horas dende que se conseguiu tal fito, o Compos volve á Segunda B. Unha Segunda B diferente, que de novo volverá ter unha boa representación de equipos galegos co ascenso do cadro santiagués e o descenso histórico, que aínda está por ver se se leva a cabo, do Deportivo. Unha Segunda B que contará con dúas fases e un calendario moi diferente pero que traerá de novo moitísima ilusión á cidade como xa o fixo o equipo dirixido por Yago Iglesias, ao que moito hai que agradecer, durante estes catro anos de gran fútbol e que deixan a categoría nun campo incomparable como é Balaídos e o 25 de xullo, que podía saír mal? 

Primeiro tempo sen balón.

Tentando repetir o feito fronte ao Barco, o Compos non buscou tanto a posesión do esférico fronte a un Ourense moi ben en defensa, sen ocos, e con Adri Castro na parte máis adiantada do xogo sendo unha constante ameaza para a zaga branquiazul. Foi, de feito, o dianteiro cedido polo Deportivo o encargado de transformar un centro de Murilo dende a banda. Un bo gol que, na parte positiva, chegou con moito tempo por diante para buscar igualar o resultado.

Co resultado en contra, chegaron un pouco os nervios. O Compos xa buscou algo máis a posesión do esférico pero sen conseguir poñer en perigo a portería defendida por Parra máis alá dun par de intentos de Saro e algún centro de Hugo Sanmartín que non atopou rematador. Non obstante, o Ourense pasou a facer un xogo un tanto máis duro, freando as acometidas branquiazuis e sacando do partido a algún xogador coma Bicho, que recibiu un cartón amarelo por protestar. 

E volveu o Compos. 

Logo do paso por vestiarios, o Compos volveu ser ese equipo que, con balón, domina e non ten case rival. O estilo que chegou con Yago Iglesias a Santiago e que, logo de catro anos, tres deles en fase de ascenso, gañando dúas ligas e cunha pandemia mundial polo medio, nos levou á categoría de bronce. 

A entrada de Brais Abelenda por Hugo Sanmartín serviu para aproveitar as amoestacións dos xogadores do Ourense e darlle máis velocidade ao xogo na banda. De feito, o de Bembibre non precisou máis de un minuto para crear a primeira ocasión, que non foi quen de materializar Bicho na área. 

As ocasións sucedéronse sobre a portería de Parra, con máis ou menos puntería pero cunha alta intensidade no xogo branquiazul. Unhas tarefas ofensivas que puideron ter o seu froito mediado o segundo tempo cun gol de Primo a pase de Jimmy que o asistente do colexiado invalidou por fóra de xogo un tanto dubidoso, que sería por milímetros no caso de ser así.

Superado o gol anulado, só pasaron tres minutos ata que unha nova entrada de Brais Abelenda á área ourensá rematou co extremo no chan por falta de Cassio, que non vería o segundo cartón con esa entrada. E dende os once metros, Pablo Antas, a Fresadora de Monterroso, non o dubidou e asinou o gol do empate. Un gol que valía o ascenso. 

Algo máis de vinte minutos por diante máis o engadido, que foron outros dez a maiores, para asegurar o ascenso. Non sería doado contra un dos mellores rivais dos últimos anos, mais o paso dos minutos, con algunha que outra perda de tempo que supuxo un cartón amarelo para Pato, deixou o camiño máis claro. Hai que dicir tamén que os nervios, como é obvio, estaban ao máximo e deixaron así as expulsións de Soto e Murilo nunha lea formada logo dunha falta sobre Gabri. 

Catro anos de proxecto. 

Catro anos pasaron para que xente como Yago Iglesias e Rodri Veiga levaran a este equipo onde merece. Catro anos nos que pasaron pola Esedé grandísimos xogadores coma Lucas, agora nas filas do Racing de Santander e xa con minutos na Segunda división; Alex Ares, Aythami, Santi Gegunde, Marcos Remeseiro, Róber e unha larga lista de homes na que non poden faltar dúas lendas deste equipo como son Juan Cabrejo e Recoba. Tamén hai que falar de xente cun gran futuro como Ube, Ander, Sobrido, Tomás Abelleira, Mon ou Naveira, aínda cunha boa carreira por diante. 

Catro anos nos que se buscou facer un EQUIPO, un bloque de xogadores cos que conseguir todo e que comezou con Yago, Samu e Saro chegando dende Noia e que, se todo vai ben, serán parte do equipo o vindeiro curso por quinto ano consecutivo. 

Jimmy, talismán. 

Estivo en 2009, ascendendo en Monzón. Estivo en 2013, ascendendo en Cieza. E estivo en 2020, ascendendo en Balaídos. Sen dúbida, Jimmy non é só o xogador con máis partidos da historia do Compos senón que tamén é sinónimo de ascenso, sumando tamén outro anterior á Terceira división. Un lateral, un xogador, un capitán que coñece como ninguén este clube no que, a vindeira campaña, repetirá na Segunda división B onde tantas boas tardes de fútbol ofreceu. 

Estamos na Final!

Primeiro paso dado. O Compos superou ao Barco nun partido igualado onde os valdeorreses levaron o peso do xogo en boa parte dos case cen minutos desputados mentres que os nosos puxeron as ocasións e, sobre todo, os goles. Catro tantos na volta do fútbol á Terceira galega e un merecido pase á Final do vindeiro sábado para os homes de Yago Iglesias logo de saber aproveitar á perfección os agasallos rivais e defender á perfección cada intento de resposta. 

En menos de vinte minutos. 

Por todos era sabido que sería un partido igualado, fronte a un Barco que buscou poñer en problemas a Pato dende o balón parado, sen conseguir facer dano co esférico en xogo. Non obstante, todo o ben que puideron facer de medio campo para diante os valdeorreses, o estragaron en defensa. 

Nin dez minutos tardou o Compos en adiantarse. Carreira de Miki pola dereita, banda na que non tivo rival, e centro á outra banda. Brais lévase ao contrario e apareceu por detrás Jimmy para pegarlle de volea e mandar a pelota ao fondo das redes. Un gran gol do lateral que xa marcara na vitoria da primeira volta no Vero Boquete. 

Con calma, o Compos seguiu buscando a portería contraria. Bicho tentouno dende lonxe e o seu disparo foi directo a córner. Así caeu o segundo da tarde aproveitando outro erro defensivo. Centro ao primeiro pau que prolonga Soto e non perdoa Primo no segundo, libre de marca, anotando a pracer. Golazo do cántabro que servía para deixar ao equipo moi preto da seguinte rolda. 

Oviedo, protagonista. 

Sen dúbida, un dos grandes protagonistas do xogo foi o gardameta do Barco. Oviedo foi un serio problema para o Compos evitando que Primo puidera ampliar diferenzas en varias ocasións e privando a Miki de pechar un gran encontro evitando dous goles do 'lóstrego' de Nigrán. 

Por contra, no segundo tempo, despois de evitar un gol de Baleato, estivo a piques de meter en serios problemas ao seu equipo con dúas saídas da área nas que provocou dúas perdas importantes de balón, que non remataron en nada, e forzando un cartón amarelo por unha falta sobre Bicho evitando así o que podería ser o terceiro gol branquiazul. 

O Barco non se rendiu. 

Co segundo gol no marcador, o Compos deixou de ter a posesión do esférico pasando a mans do Barco. Levaron o peso do encontro mais sen conseguir crear ningunha oportunidade de perigo máis alá dalgunha ocasión a balón parado. Foi, como non, deste xeito como conseguiron meterse no partido xusto antes do final do primeiro tempo cun gol olímpico de David Álvarez. 

Durante toda a segunda metade tiveron a pelota. Dominaron a posesión e toparon cun muro case insuperable formado pola defensa da Esedé, á que engadir a Baleato na última media hora. De todos xeitos, non souberon, ou non tiveron a opción, asinar o gol dun empate que serviría ao Compos para pasar igualmente de fase. 

Os trocos, fundamentais. 

Volta ao traballo logo de catro meses e problemas físicos importantes nos dous equipos. O Barco esgotou os cinco trocos a falta de dez minutos para o final, quince se sumamos o engadido, mentres que Yago fixo o cuarto xa no tempo de prolongación. 

Baleato pasou a ser unha peza fundamental en traballos de contención e iniciación do xogo mentres que Hugo Sanmartín tivo nas súas botas o que puido ser o terceiro. Non obstante, os trocos que decidiron definitivamente o partido foron os de Josiño e Gabri Palmás facendo o terceiro tanto con só tres minutos sobre o terreo de xogo. Asistencia do de Bueu e gol do moañés deixando sen ningún tipo de opción a un Barco que pelexou e por momentos mereceu algo máis. 

Ourense CF e Arosa mediranse este domingo polo outro posto na final do vindeiro sábado. Un partido importante para saber como chegan os outros dous equipos a nivel físico con moito en xogo. O Compos, pola súa parte, ten unha semana para preparar 90 minutos fundamentais. 

Volve o espectáculo

Logo de máis de catro meses, o Compos volve á acción sobre un terreo de xogo. Nunha fase de ascenso diferente ao que estamos acostumados e, por desgraza, contra un equipo galego, o cadro branquiazul buscará este sábado o pase á final onde se mediría ao gañador do Ourense-Arosa. Noventa minutos de gran fútbol fronte a un rival complicado e no mellor escenario posible do fútbol galego. Só faltarán os afeccionados. 

Con menos tempo. 

Se ben o Compos foi dos primeiros en arrincar a súa preparación para esta fase de ascenso post-corentena, o Barco non tivo esa sorte. O equipo, a priori, de menos nivel dos catro que pelexarán por estar nunha Segunda B tamén moi diferente. 

O Centro de Deportes Barco pechou a liga regular na cuarta posición, igualado a puntos co Arosa e con catro puntos máis ca o Choco. Un equipo que, con 47 puntos de 81 posibles, foi quen de clasificarse para a primeira fase de ascenso á categoría de bronce da súa historia. Un equipo que nos seus 27 partidos conseguiu un total de 15 triunfos. Ademais, 2 empates e 10 derrotas, resultados que servirían aos nosos para pasar de rolda para un equipo con tanto acerto de cara á porta como con problemas en defensa. Tal é así que os valdeorreses anotaron e encaixaron o mesmo número de goles, 40, sendo o quinto equipo con máis gol e o sétimo con peor defensa. 

Dentro do feito ata agora, confirmáronse como o terceiro mellor local sobre o verde de Cabalagueiros, conseguindo só o triunfo fronte ao Somozas por máis dun gol de diferenza. Unha sorte que non tiveron a domicilio, conseguindo 19 puntos que o deixan como o sexto mellor visitante da categoría con resultados curtos e demostrando de novo ter ben tomada a medida ao Somozas gañando na Ferrolterra por outros tres goles de vantaxe. 

A nivel individual houbo unha parella que deu máis dunha dor de cabeza ás defensas rivais. Trátase de Juanito Bazo e David Álvarez. Entre os dous anotaron un total de 23 goles, 13 e 10 respectivamente, anotando máis da metade do total do equipo. 

Este ano si. 

Moitos anos pasaron dende que o Compos visitou por primeira vez o campo valdeorrés ata que chegou o primeiro triunfo. Trinta e tres anos, para ser algo máis exactos dende que o equipo branquiazul xogaba por primeira vez en Calabagueiros caendo pola mínima. E tres décadas despois...

A chegada de Yago Iglesias e compañía en 2016 abría en Santiago un novo comezo, unha nova etapa cun proxecto a medio prazo e as ideas claras. Non obstante, durante os seus tres primeiros anos atopouse cunha pedra no camiño chamada Centro de Deportes Barco. E é que nos seis primeiros enfrontamentos, o equipo ourensán foi quen de gañar en tres ocasións, todas pola mínima, e sacar dous empates, ambos os dous a un gol, mentres que o Compos só puido gañar nunha ocasión, grazas a un gol de Brais Abelenda.

Pero este ano foi diferente. Unha das mellores campañas da historia do Compos e que non só incluíu un gol de Jimmy no Vero Boquete para sacar tres puntos de ouro senón que, ademais, chegou en Calabagueiros a vitoria máis importante do curso. Unha goleada, cinco tantos de diferenza, con 'hat-trick' de Primo e que completaron Pablo Antas e Hugo Sanmartín. Dous resultados que ben poderían servir aos nosos.

Catro meses despois.

Hai xa catro meses que rematou a liga por mor da Covid-19 poñendo punto e final tamén a unha mala xeira de resultados do Compos, a peor da tempada, mentres que o Barco encadearía dous resultados que o confirmarían nos postos altos da clasificación. 

Durante toda a tempada, o Compos ocuparía os postos máis altos da clasificación, pelexando pola primeira praza contra un Ourense CF e chegando a sacar un total de catro puntos un mes antes. Non obstante, a visita ao Anxo Carro e, sete días despois, a da UD Ourense ao Vero Boquete, deixaron ao equipo compostelanista sen puntos nas dúas últimas xornadas coa sorte de que o Ourense CF non sería quen de pasar do empate en As Pontes e que perdería na casa fronte ao Silva quedando segundo. 

Pola súa parte, o Barco pasou gran parte do curso pelexando pola terceira posición, a primeira dispoñible por mor do gran ano de Compos e Ourense Clube de Fútbol. Algo irregulares, conseguiron encarrilar ese mal momento nas últimas xornadas encadeando dúas vitorias consecutivas, fronte Rápido de Bouzas e Lugo B. 

Cambian algo as normas. 

Xa non pode quedar ninguén que non o saiba xa pero nunca está de máis recordar certas cousas. Para esta fase de ascenso 'exprés', o Compos, como campión, ten unha vantaxe extra e é que no caso de empate, clasifica para a final ou ascende, no caso do seguinte xogo. Ademais, para evitar problemas físicos duns xogadores que tiveron que pasar máis de dous meses sen poder exercitarse en condicións, poderán realizarse 5 trocos, cun máximo de tres paróns, o número de integrantes no banco de suplentes aumenta e haberá unha pausa de hidratación aos trinta minutos de cada tempo. 

Unha baixa confirmada por equipo. 

Con este final inesperado, a RFEF confirmou que os que foran baixa por sanción na seguinte xornada de liga, ben sexa por cartón vermello ou por acumulación de amoestacións, serían baixa nas semifinais desta fase de ascenso e para esta cita será un xogador por equipo o que non poderá axudar aos seus. 

Por parte do Compos, Pablo Antas non poderá estar sobre o verde. O lugués viu o quinto cartón amarelo e chegaría seguro á final de superar ao Barco. Quen tampouco poderá estar, neste caso no banco, será Yago Iglesias. Foi expulsado contra a UD Ourense e terá que seguir o encontro dende a bancada. Por contra, Álvaro Casas apunta á titularidade malia pasar hai uns días polo quirófano logo de romper un dedo da man nun adestramento.

No lado do Barco será Pisón a única ausencia por este motivo despois de ver o quinto cartón amarelo na vitoria valdeorresa contra o Lugo B. 

Sábado de praia e fútbol. 

Balaídos acollerá tres dos partidos máis importantes para o fútbol galego neste ano en cousa de sete días e comezará co campión. Compos e Barco enfrontaranse o sábado ás 19:30h no estadio vigués. Unha tarde que se prevé calurosa e un partido que non se poderá ver nas bancadas mais si en televisión grazas á TVG, xa que nun principio sería Footters o que ía dar en exclusiva as fases de ascenso tanto á Segunda como á Segunda B.

Quen queira seguir, tamén, o partido con nós, poderá facelo na nosa conta de Twitter onde buscaremos facer un seguimento completo ao que ocorra sobre o verde de Balaídos.