O Compos, despois de máis de 2 horas de fútbol, superou ao Ourense CF no campo de Baltar para saír campión da fase galega da Copa RFEF. Un partido que tivo de todo e que tivo que decidirse dende os once metros logo da primeira prórroga dos nosos neste curso. Emoción ata o final e, por terceira vez na competición, houbo que chegar aos penaltis logo dun, tamén por terceira vez, 2-2 no marcador ao final do tempo regulamentario. Os goles chegaron tamén nunha prórroga na que puido levarse o triunfo calquera dos dous equipos, cos ourensáns algo mellores, mais quedando todo para despois.
De máis...
Dende o arrinque, o Compos quixo mostrarse superior sobre o terreo de xogo. Cun fútbol combinativo en campo contrario e un plantexamento arriscado, Yago Iglesias gañou a partida a Fran Justo nos primeiros case 60 minutos de encontro. Unha superioridade que se levou ao luminoso aos vinte minutos malia xogar contra o equipo rival e o vento, que dificultou enormemente o traballo dos nosos no primeiro tempo.
Se hai dous nomes propios que salientar na primeira parte son os de Mon e Miki, que está a facer un arrinque de tempada espectacular. O centrocampista santiagués recibe un balón e, ante a liberdade de movemento, decide poñerlle un balón medido ao de Bueu ás costas da defensa. Este, facendo gala da súa veloidade e calidade, controla a pelota e pícaa ante Diego García para asinar o primeiro gol da noite en Baltar. Un gol que serviu, sobre todo, para dar tranquilidade a un Compos que o estivo a merecer durante os primeiros intres do encontro.
E algo máis do mesmo nos primeiros 15 minutos da segunda parte. O Compos seguiu a controlar o manexo da pelota contra un Ourense que pouco puido facer para evitar o primeiro gol oficial de Rodri coa elástica branquiazul, ou amarela neste caso xa que se estreou a nova equipación. Un golazo no que de novo interviu Mon para asistir logo dun roubo de Saro no pico da área.
... A menos.
E de golpe, o equipo desaparece. O segundo gol provocou unha baixada de intensidade no Compos que non tardou en reflexarse. Unha falta que bota Renan Zanelli remata cun penalti na área branquiazul nun intento de despexe dos nosos. E dende os once metros non perdoou o dianteiro brasileiro mantendo con vida ao cadro ourensán.
Coa Esedé baixando o nivel e os ourensáns amosando un mellor estado físico, chegou a que xa non era sorpresa vendo o que estaba a ocorrer sobre o verde. O Ourense, que xa era superior sobre o terreo de xogo, igualou o resultado cun balón ás costas da defensa que non dubidou en transformar en gol Adri Castro. Un gran disparo que foi imposible para Anxo.
Co empate seguiu a ser mellor un Ourense que atopou en Lamelas un problema á hora de finalizar as mellores ocasións, E é que o ourensán non tivo o seu mellor día diante de Anxo errando oportunidades de gol clarísimas no man a man tanto no tempo regulamentario coma na prórroga e nos penaltis, mandando por enriba do longueiro o disparo definitivo.
Directos á prórroga.
E, por primeira vez na competición, apareceu a prórroga. Media hora máis de fútbol que, malia o cansazo que fixo mella nos dous equipos, nos deixou dous goles máis, un por parte. No lado compostelanista, o gol chegou en forma de agasallo xa que a xogada iniciouse cun roubo de Josiño en tres cuartos, pelota para Gabri e este busca poñela na área, onde aparece Germán para rematar coa cabeza á súa propia portería.
A segunda metade da prórroga tivo aínda algo máis de emoción, xa que o Ourense buscou non só o gol do empate, conseguido aos dous minutos nunha xogada ensaiada que non perdoou Adri Castro, senón que, ademais, tivo na man unha remontada que evitaría chegar a unha longa quenda de penaltis.
Anxo, peza chave.
Os penaltis non puideron empezar mellor para os intereses branquiazuis. Pibe foi o encargado de inaugurar a quenda e Anxo o primeiro protagonista parando o único penalti no que finalmente interviu un dos porteiros baixo paus, xa que Diego García transformou o que tirou.
Un total de 16 penaltis, con 13 deles rematando no fondo das redes, e un Gabri que tería a misión de transformar o máis importante, o que daba a vitoria ao Compos por 6 goles a 7. Antes, Rodri, Casas, Miki, Josiño, Samu e Saro atinaron cos seus mentres que Baleato mandouno fóra.
E seguimos vivos.
Agora ben é certo que hai que pensar unicamente na cita do domingo fronte ao Centro de Deportes Barco. Non obstante, hai que ir botando un ollo ao que se pode vir nesta Copa RFEF, xa na fase estatal. Agora dividida por zonas, imitando os grupos da Segunda B, o Compos xa coñece a 5 rivais que poden aparecer no seu camiño o vindeiro 3 de outubro, cando se xoguen os dezaseisavos de final. E non son outros que Coruxo, Salamanca CF, Burgos, Internacional de Madrid e Arandina quedando aínda para este xoves o Móstoles-Navalcarnero do que sairá outro dos posibles e un equipo canario.
Ningún comentario:
Publicar un comentario