Que acabe isto canto antes...

 Novo partido e, unha vez máis, decepción. O Compos nin foi quen de facer nada nin quixo tampouco facelo. Mal partido contra un Arenteiro que soubo aproveitar ben os erros, que non foron poucos, para sacar un gran resultado que os deixa a un pasiño da Primeira Federación. Un partido do que non sacar nada positivo máis alá do gol de Allyson e no que se viu unha gran apatía. 

 O partido comezou da mellor maneira posible. Primeira chegada dos nosos, córner, cadea de despropósitos da defensa verde e non perdoa Allyson. Primeiro gol do brasileiro silenciando a un gran número de afeccionados chegados dende O Carballiño. Non obstante, o xogo branquiazul foi de máis a menos, pasando de atacar sobre a porta contraria a meterse en campo propio e dar o balón a un equipo moi perigoso. 

 Meteu unha marcha máis o Arenteiro, manténdoa ata o tempo de lecer, e contaron con tres ocasións en cuestión de tres minutos, topándose con Javi Jiménez nas dúas primeiras. Non foi así na terceira, na que tampouco ninguén soubo frear a Jordan nunha carreira entre contrarios para poñer o balón a Escobar, que non perdoou logo de gañar a marca aos defensas branquiazuis. 

 Non se quixo. 

 O segundo tempo, máis do mesmo. O Compos tivo a posesión do esférico pero poucas ganas de atacar ou, sequera, de meter a perna. Erros á hora de facer algún pase e apatía contra un Arenteiro que se conformaba co que estaba a acontecer, que non buscaba facer o segundo que, polo que se ve nestes últimos meses, sería a sentenza. 

 O golpe de graza chegou pero antes o fixo unha expulsión innecesaria de Roque. Con dez, tampouco chegou o perigo ata a entrada de Darío. Non obstante, primeiro puido adiantarse o Arenteiro con outro gol de Antón Escobar aproveitando outro erro defensivo para marcar a porta baleira tendo só que empurrar o esférico. 

 Puido chegar o empate. Elliot probou sorte mandando o balón fóra por moi pouco e Darío non chegou por moi pouco, na seguinte, mandando o balón a córner a defensa verde. E da que puido ser unha ocasión para igualar o resultado a unha contra coa que matar o encontro e quedar a nada dunha festa histórica. 

 En resumo, o Compos métese en serios problemas un ano máis despois dunha gran primeira volta. Agora, obrigados a gañar en Avilés se hai intencións de pelexar por unha fase de ascenso cada vez máis difícil. 

Ningún comentario:

Publicar un comentario