Penúltima cita no Vero Boquete para un Compos que segue pensando na fase de ascenso. Os de Juan Carlos Andrés, que seguen dependendo de si mesmos, reciben este domingo a un Laredo que se xoga a vida. Un equipo que se salvou da queima a tempada pasada grazas á diferenza de puntos, evitando a promoción de permanencia, e que este ano visita o Vero Boquete por primeira vez na súa historia coa única intención de manterse con vida fóra dunha Terceira da que fuxiron hai tres anos.
Coa auga polo pescozo.
O Laredo chega este final de liga sen poder depender de si mesmo para salar a categoría ata o punto de que podería saltar ao verde de San Lázaro virtualmente descendido de darse unha serie de resultados na tarde do sábado. E, para evitalo, non poden facer outra cousa que non sexa gañar.
Gañar é algo que poucas veces puideron facer no que vai de curso. Décimo quintos na táboa con trinta e catro puntos, sumaron de tres en nove oportunidades. Noutras sete se repartiron os puntos cos rivais e quedaron sen puntuar en quince citas. Trátase, ademais, do equipo con menos gol do grupo, con dezaoito tantos ao seu favor. Por contra, demostrando o seu xogo defensivo, só tres equipos encaixaron menos dos vinteséis encaixados polos cántabros, estando entre eles o Compos.
Fortes na casa, onde puntuaron en boa parte dos seus xogos, non son de empatar a domicilio. Lonxe de Laredo conseguiron gañar en cinco citas, destacando o triunfo en Valladolid, e só empataron en Lugo. Ademais, caeron en nove ocasións. Un equipo que se move por resultados curtos sen acabar ningún partido con máis dun gol de diferenza, nin para ben nin para mal.
Ocasións escasas.
En poucas ocasións se puideron ver Compos e Laredo as caras en Santiago, sendo ésta a primeira que o fagan no Vero Boquete de San Lázaro. Dous equipos con moita historia na Terceira, un máis ca o outro, e que nesa mesma categoría se enfrontaron hai xa máis de corenta anos entre a liga e a Copa.
Nos sesenta, tiveron o seu primeiro cara a cara na Copa do Xeneralísimo en 1969. Un emparellamento igualado que arrincou cun empate a un en Santiago e que non se puido finiquitar en Cantabria, cunha igualada sen goles. Primeira vez que os dous conxuntos xogaban a competición e chegarían a un encontro de desempate no que os nosos superarían a rolda grazas a un tres a cero.
Deixamos atrás a competición do 'KO' e abrimos unha nova década, a dos setenta, na que se verían as caras en dúas ocasións en Santa Isabel. Hai xa cincuenta anos, na tempada 72/73, teríamos un triunfo pola mínima dos branquiazuis mentres que se repetiría o resultado de anos atrás na Copa para sumar os dous puntos e esquecer os tres anos previos por Preferente.
Menos sorte, ou acerto, houbo en Laredo, no partido da primeira volta. Coas vacacións na cabeza, os dous equipos deixaron un partido con escasas oportunidades de perigo e no que os erros custaron dous puntos a ambas as dúas escadras.
Mesmo resultado, diferentes sensacións.
A pasada fin de semana, o Compos tiña unha cita moi importante na loita polos postos altos. Un partido que tivo un primeiro tempo moi malo para os intereses do equipo dirixido por Juan Carlos Andrés, chegando ao tempo de lecer con dous goles de vantaxe... abaixo. Por sorte, a reacción logo do paso por vestiarios foi inmellorable e chegou a igualada grazas aos tantos de Jaime Santos e Darío, rematando o partido non só co punto no peto senón que pelexando por gañar nun campo moi difícil.
En Laredo, un guión semellante. O cadro cántabro, contra o Marino de Luanco, chegou ao tempo de lecer co resultado inicial. Non obstante, na segunda metade, non se fixeron esperar os goles. Carrión e Mikel Álvaro, en cuestión de cinco minutos encamiñaron un triunfo que semellaba case feito para unha das mellores defensas da categoría. Mais, nada máis lonxe da realidade. Nino rebaixou a diferenza a un e, só dous minutos despois, Guaya puxo o empate no marcador que complicaba a vida os de vermello.
Pola mínima.
O Laredo seguirá os pasos dos seus veciños de Gimnástica de Torrelavega e Rayo Cantabria e será o terceiro equipo cántabro que visitará o Vero Boquete este curso. Antes, os torrelaveguenses marcharon de baleiro grazas a un gol de Jordan no segundo tempo. Tamén houbo que esperar a despois do paso por vestiarios na cita contra o filial racinguista para ver a Darío anotando o seu sexto tanto.
Mellorando no anímico.
A chegada do novo adestrador trouxo con el os bos resultados e unha mellora anímica no equipo e na afección. Aínda así, non hai a mesma sorte no físico. Pato segue ultimando a sua recuperación, tentando chegar á fase de ascenso. Pola súa parte, Allyson e Crespo xa adestraron co grupo ao igual que Cano e Fer Beltrán, que tiveron problemas ao longo da semana.
No capítulo de cartóns, Damián, Mario, Riki Mangana e Darío contan con catro cartóns cada un, a un da sanción.
A misa, no templo.
Este domingo, volvemos ter unha cita non apta para resacosos. O domingo ás doce abrirá as súas portas o Vero Boquete de San Lázaro. Un partido importante, onde manter esas opcións de escalar algún posto máis, e no que as entradas terán un prezo de 15 euros en Preferencia, 20 en Tribuna e dez euros menos por bancada para menores de idade.
Por contra, para quen non poida asistir, poderá verse na segunda canle da TVG e seguirse nas contas de Twitter da Curva Branquiazul e do clube.
Ningún comentario:
Publicar un comentario